Wolna encyklopedia

Piec martenowski z 1895

Piec martenowski – dokładnie piec Siemensa-Martina znany również pod nazwą marten. W gwarze śląskiej zwany martin.

Jest to hutniczy wannowy piec płomieniowy z odzyskiwaniem ciepła spalin. Opalany jest gazem czadnicowym otrzymywanym najczęściej przez zagazowanie w czadnicy węgla kamiennego. Odzyskiwanie ciepła (nagrzewanie powietrza i gazu) polega na okresowej zmianie kierunku wlotu do pieca martenowskiego powietrza i gazu oraz uchodzenia spalin, uzyskiwanej przez odpowiednie ustawienie zaworów rozrządczych.

Używany do wytapiania stali z surówki odlewniczej i złomu stalowego. Otrzymywana w piecu martenowskim stal jest lepsza od otrzymywanej w konwertorach, gdyż zawiera mniej fosforu i siarki.

Nazwa pieca martenowskiego pochodzi od nazwiska metalurga Pierre'a Emila Martina, który w 1864 opracował proces wytapiania stali w piecu regeneratorowym.

Piec martenowski w mediach i utworach

"Ojciec, Bóg wie gdzie, martenowski stawiał piec"

Zobacz też

Źródło: „haslo,Piec_martenowski