Wolna encyklopedia
| Pioneer 11 | |
|---|---|
 |
|
| Inne nazwy | Pioneer G |
| Zaangażowani | NASA Ames Research Center |
| Indeks COSPAR | 1973-019A |
| Rakieta nośna | Atlas/Centaur/TE364-4 |
| Miejsce startu | Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral, USA |
| Cel misji | Jowisz |
| Cel misji | Saturn |
| Orbita (docelowa, początkowa) | |
| Czas trwania | |
| Początek misji | 6 kwietnia 1973 (02:11:00 GMT) |
| Koniec misji | listopad 1995 |
| Wymiary | |
| Masa całkowita | 258,5 kg |
| Masa aparatury naukowej | 30,4 kg |
Pioneer 11 - bezzałogowa sonda kosmiczna NASA, wyniesiona z przylądka Canaveral na Florydzie 5 kwietnia 1973 roku przy użyciu rakiety nośnej Atlas-Centaur. Jako druga sonda kosmiczna w historii przeleciała w pobliżu Jowisza w 1974 roku. W 1979 roku Pioneer 11 stał się pierwszym obiektem zbudowanym przez człowieka, który zbliżył się do Saturna, odkrywając złożoność jego pierścieni.
Spis treści |
Konstrukcja sondy
Masa sondy wynosiła 258,5 kg. Energii elektrycznej dostarczały 4 radioizotopowe generatory termoelektryczne (RTG) o całkowitej mocy przy starcie 155 W. Łączność zapewniała paraboliczna antena główna o średnicy 2,74 m oraz anteny pomocnicze.
Instrumenty naukowe
Na pokładzie sondy zostało zainstalowanych 12 instrumentów naukowych (do zestawu instrumentów z sondy Pioneer 10 dodano Fluxgate Magnetometer):
- Helium Vector Magnetometer - magnetometr
- Fluxgate Magnetometer - magnetometr
- Plasma Analyser - analizator plazmy
- Charged Particle Composition Instrument - detektor cząstek naładowanych
- Cosmic Ray Telescope - teleskop promieniowania kosmicznego
- Geiger Tube Telescopes - zestaw siedmiu liczników Geigera-Müllera
- Trapped Radiation Detector - detektor cząstek promieniowania uwięzionego
- Asteroid/ Meteoroid Detector (Sisyphus) - detektor planetoid i meteoroidów
- Meteoroid Detector - detektor meteoroidów
- Ultraviolet Photometer - fotometr ultrafioletu
- Imaging Photopolarimeter - fotopolarymetr obrazujący
- Infrared Radiometer - radiometr podczerwieni
Przebieg misji
Największe zbliżenie do Jowisza nastąpiło 3 grudnia 1974 roku. Sonda przeleciała w odległości 42760 km od planety dokonując pierwszych obserwacji regionów okołobiegunowych tej planety, fotografując Wielką Czerwoną Plamę oraz mierząc masę księżyca Kallisto. Pole grawitacyjne Jowisza wykorzystano do skierowania sondy w kierunku Saturna. Pioneer 11 zbliżył się do tej planety 1 września 1979 roku na odległość 20900 km. Podczas tego przelotu sonda dokonała pomiarów magnetosfery planety, odkryła pierścienie F i G, księżyc Epimeteusz[1] oraz określiła temperaturę panującą na Tytanie.
Odbiór danych z instrumentów sondy został oficjalnie zakończony 30 września 1995 roku. Ostatnia transmisja danych telemetrycznych z sondy została odebrana 24 listopada 1995 roku. Na dzień 30 czerwca 2008 roku Pioneer 11 znajdował się w odległości 76,434 j.a. od Słońca, wewnątrz pasa Kuipera, oddalając się z prędkością 11,493 km/s (2.424 j.a. rocznie).[2] Pioneer 11 podąża w kierunku gwiazdozbioru Orła. Za 4 miliony lat przeleci w pobliżu najbliższej gwiazdy z tej konstelacji.
Przypisy
- ↑ Obecność tego księżyca była podejrzewana na podstawie obserwacji teleskopowych wykonanych w 1966 roku, ale pozostawała niepotwierdzona.
- ↑ Spacecraft escaping the Solar System; Heavens-Above GmbH
Zobacz też
Pioneer 0 • Pioneer 1 • Pioneer 2 • Pioneer 3 • Pioneer 4 • Pioneer P-1 • Pioneer P-3(X) • Pioneer 5 • Pioneer P-30(Y) •
Pioneer P-31 1(Z) • Pioneer P-31 2 • Pioneer 6(A) • Pioneer 7(B) • Pioneer 8(C) • Pioneer 9(D) • Pioneer E • Pioneer 10(F) •
Pioneer 11(G) • Pioneer H • Pioneer Venus 1 • Pioneer Venus 2