Wolna encyklopedia
| Colt M1911 | |
 |
|
| Colt M1911A1 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Producent | Colt |
| Rodzaj | pistolet samopowtarzalny |
| Historia | |
| Prototypy | 1892 - 1911 |
| Produkcja seryjna | 1911 - 1945 |
| Wyprodukowano | >2 528 930 egz. |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 11,43 mm |
| Nabój | .45 ACP |
| Wymiary | |
| Długość | 210 mm |
| Wysokość | 133 mm |
| Długość lufy | 127 mm |
| Masa | |
| broni | 1080 g (niezaładowany) |
| Inne | |
| Zasięg skuteczny | 50 m |
Pistol, Caliber .45, Automatic, M1911A1 (starsza desygnata Automatic Pistol, Caliber .45, M1911A1) - amerykański pistolet samopowtarzalny kalibru .45 ACP. Wywodzi się z konstrukcji zaprojektowanej przez Johna Browninga w 1900. W 1911 Colt M1911 wszedł do wyposażenia armii amerykańskiej, a w 1926, po kolejnych niewielkich zmianach wynikających z doświadczeń I wojny światowej, opracowano wersję: M1911A1 którą można rozpoznać po podfrezowaniu w okolicy spustu, które ma ułatwiać strzelanie z tego pistoletu osobom o krótszych palcach.
Amunicję pistoletu stanowiły naboje .45 ACP (11,43 mm) (0,45 cala) z pociskiem o wadze 15,2 g, wystrzeliwane z prędkością 250 m/sek. Ze względu na użycie mocnego naboju pistolet ma zamek ryglowany w momencie strzału. Odrzut powoduje cofnięcie się lufy połączonej z zamkiem do tyłu, lufa przymocowana jest do szkieletu obrotowym łącznikiem, który ściąga ją do dołu podczas cofania (tzw. przekoszenie lufy), występy na górnej powierzchni lufy wysuwają się z opór ryglowych zamka - następuje jego otwarcie i ruch do tyłu, który wyrzuca pustą łuskę, a następnie wracając do przodu ładuje kolejny nabój.
Magazynek z siedmioma nabojami umieszczony jest w rękojeści. Zabezpieczenie pistoletu stanowią trzy bezpieczniki: ręczny bezpiecznik skrzydełkowy, zewnętrzny kurek ustawiany w położenie zabezpieczone oraz bezpiecznik chwytowy z tyłu rękojeści, który pozwala na oddanie strzału jedynie przy właściwym ułożeniu pistoletu w ręce. Oprócz wersji kaliber 0,45 używanych w armii amerykańskiej, wyprodukowano również egzemplarze w brytyjskim kalibrze .455 Auto dla Wielkiej Brytanii i Kanady, oraz egzemplarze licencyjne w Norwegii i Argentynie.