Wolna encyklopedia

Pistolet Makarowa
IJ-70 (wersja PM na rynek cywilny)
Dane podstawowe
Państwo ZSRR ZSRR
Producent Ижевский Механический Завод (ros. Iżewskie Zakłady Mechaniczne)
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Produkcja seryjna 1952 - do chwili obecnej
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 x 18 mm Makarowa
Magazynek 8 naboi PM, 12 naboi PMM
Wymiary
Długość 160 mm, 165 PMM
Długość lufy 93,5 mm
Długość linii celowniczej 130 mm
Masa
broni 730 g (PM niezaładowany)
810 g (PM załadowany)
760 g (PMM niezaładowany)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 315 m/s
Szybkostrzelność praktyczna do 30 s/m
Zasięg skuteczny 50 m

Pistolet Makarowa PM – (ros. Пистолет Макарова ПМ) radziecki pistolet samopowtarzalny.

Spis treści

Historia

W 1945 W Związku Radzieckim ogłoszono konkurs na nowy pistolet służbowy mający zastąpić obowiązujący wówczas pistolet TT. Nowy pistolet miał być przede wszystkim mniejszy i lżejszy oraz bardziej niezawodny (i to w różnych warunkach) i celniejszy. Założeniem było również zachowanie dotychczasowej zdolności rażenia. W konkursie propozycję swoją przedstawił m.in. Nikołaj Fiodorowicz Makarow. Jego projekt pistoletu samopowtarzalnego najlepiej przeszedł próby poligonowe i w 1951 roku został przyjęty do uzbrojenia Armii Radzieckiej jako „9 mm PM” (Pistolet Makarowa). Stał się również służbowym pistoletem radzieckiej milicji. Natomiast nabój Makarowa 9 x 18 mm stał się standardowym nabojem w państwach byłego Układu Warszawskiego. Mimo że nabój ma podobne parametry do niemieckiego 9x18 mm Police, nie jest z nim wymienny. Oprócz Związku Radzieckiego PM został również przyjęty w Chinach, Bułgarii i w Niemieckiej Republice Demokratycznej (Ernst Thaelman Fabrik), gdzie produkowany był na licencji.

Konstrukcja

Konstrukcja broni wzorowana jest na Walterze PP, choć np. mechanizm samonapinania został w Makarowie uproszczony. Pistolet działa w oparciu o wykorzystanie energii odrzutu zamka swobodnego, co w połączeniu ze stosunkowo silnym nabojem i niewielkimi rozmiarami nie jest rozwiązaniem najlepszym – choć z założenia nabój 9 x 18 mm miał uzyskać najlepsze osiągi pistoletu działającego na zasadzie odrzutu zamka swobodnego. Mechanizm spustowy typu Double Action z kurkiem zewnętrznym. Pistolet posiada bezpiecznik skrzydełkowy z lewej strony, w tylnej części zamka zabezpieczający przed przypadkowym wystrzałem. Wszystkie elementy pistoletu wykonane są ze stali. Dźwignia zwalniania magazynka znajduje się w spodniej części chwytu. Przyrządy celownicze stałe.

Niewątpliwą zaletą pistoletu Makarowa była łatwość jego obsługi oraz wytrzymałość. Pistolet uchodzi również za niezawodny, choć w tej kwestii zdania są raczej podzielone. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych pojawiła się nowa wersja pistoletu tzw. PMM. PMM miał dwurzędowy magazynek, mieszczący 12 naboi i znacznie mocniejszy rodzaj amunicji 9 x 18 mm 57-N-181SM – o lżejszym pocisku, i zwiększonym ładunku prochowym, co w konsekwencji oznaczało znaczne zwiększenie prędkości początkowej pocisku i – co w tej sytuacji konieczne, znaczne wzmocnienie szkieletu. Jednak PMM przy tak dużym odrzucie miał bardzo poważne problemy z celnością. Eksportowe wersje pistoletu Makarowa dostępne były również w kalibrze 9 x 17 mm Short (.380 ACP).

Wersje

ZSRR/Rosja

Chińska Republika Ludowa

NRD/Niemcy

Pistole M

Bułgaria

Źródło: „haslo,Pistolet_PM