Wolna encyklopedia
Podatność magnetyczna – współczynnik proporcjonalności w równaniu określającym wielkość namagnesowania jako funkcję natężenia pola magnetycznego:
gdzie:
- M - namagnesowanie (moment magnetyczny jednostki objętości substancji)
- χ - objętościowa podatność magnetyczna
- H - natężenie pola magnetycznego
Podatność magnetyczna jest w systemie SI wielkością bezwymiarową.
W zależności od właściwości substancji jej podatność magnetyczna zmienia się dość zasadniczo. Gdy:
- χ < 0 - substancja jest diamagnetykiem, co oznacza że pole magnetyczne jest "wypychane" z takiego ciała (maleje gęstość strumienia pola magnetycznego w porównaniu z próżnią)
- χ = 0 - brak podatności, np. dla próżni
- χ > 0 - substancja jest paramagnetykiem, co oznacza że pole magnetyczne jest "wciągane" do takiego ciała (rośnie gęstość strumienia pola magnetycznego w porównaniu z próżnią)
- χ >> 0 - substancja jest ferromagnetykiem
Inną związaną wielkością jest molowa podatność magnetyczna, χm:
gdzie:
- Vm - objętość molowa
Zobacz też
Bibliografia
Tadeusz Magiera: Wykorzystanie magnetometrii do oceny zanieczyszczenia gleb i osadów jeziornych, Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska PAN, Zabrze 2004 (ISBN 83-913824-8-6; PL ISSN 0208-4112)