Wolna encyklopedia

Politereftalan etylenu
Ogólne informacje
Nazwa systematyczna poli(tereftalan etylenu)
Inne nazwy PET, PETE, PETP, PET-P
Monomery kwas tereftalowy i glikol etylenowy
Struktura meru -[-C(O)-C6H4-C(O)O-(CH2)2-O-]-
Właściwości
Temperatura mięknięcia 260°C (533 K)
Biodegradowalność niebiodegradowalny
Biokompatybilność wysoka
Właściwości mechaniczne sztywny termoplast
Inne
PET
Kod recyklingu Treść oznaczeń:
PET - Poli(tereftalan etylenu)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)
Synteza politereftalanu etylenu

Poli(tereftalan etylenu), (C10H8O4)n (PET) - polimer z grupy poliestrów, otrzymywany na drodze polikondensacji z tereftalanu dimetylowego (DMT) i glikolu etylenowego (GE). Numer CAS: 25038-59-9, gęstość 1,370 g/cm3.

PET jest masowo wykorzystywany jako tworzywo sztuczne, służące do produkcji naczyń, butelek, opakowań, niewielkich kształtek (np. przezroczystych klawiszy) i obudow urządzeń elektronicznych. Przędzie się także z niego włókna, z których m.in. produkuje się tkaninę polartec (polar). Kopolimerem tereftalanu jest też dacron i tergal - włókna stosowane do produkcji tkanin o własnościach mechanicznych zbliżonych do płótna.

Podczas spalania produktów wytworzonych z PET wytwarzają się duże ilości silnie toksycznych dioksyn[1]. Często nieświadomi turyści, w trosce o środowisko, spalają w ogniskach materiały z tego tworzywa, przede wszystkim butelki. Z punktu widzenia ekologicznego znacznie bardziej rozsądne jest pozostawienie niespalonego PET, który sam w sobie jest praktycznie niedegradowalny, a więc praktycznie obojętny dla środowiska.

Jako katalizator przy produkcji polimeru PET jest stosowany tlenek antymonu(III).

Przypisy

  1. ↑ Głównie z substancji dodawanych do tworzywa.

Zobacz też

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Poli(tereftalan etylenu)
Źródło: „haslo,Poli(tereftalan_etylenu)”