Wolna encyklopedia

Potaż (historyczna, regionalna pisownia również potasz) – zanieczyszczona postać węglanu potasu K₂CO₃, rozpuszczalna w wodzie część popiołu pochodzącego ze spalania węgla drzewnego, zawierająca również zmienne ilości innych związków potasu. Nazwa potaż używana jest czasami na określenie dowolnego minerału zawierającego potas, zwłaszcza w krajach anglojęzycznych (potash^[1]).

Potaż produkowano z popiołu pochodzącego ze spalania drewna i węgla drzewnego^[2], a także przez wypalanie skał o znacznym stężeniu soli potasu^{[potrzebne źródło]}. Potaż był od starożytności powszechnie stosowany przy produkcji mydła, szkła, wyrobów ceramicznych, bielenia tkanin oraz jako nawóz. Polska była dość długo eksporterem potażu. Szczyt produkcji potażu w Polsce miał miejsce w XVII i XVIII w.^[2]

Z potażu, w procesie kaustyfikacji, wytwarzany był potaż kaustyczny (inaczej potaż żrący), zawierający głównie wodorotlenek potasu.

Manufakturowy zakład wyrobu potażu to potasznia lub potażarnia. W Polsce istnieje wiele nazw geograficznych, których etymologia najpewniej związana jest z wytwórstwem potażu (potaszu): Potasznia, Potaszniki, Potasze, Potażnia, Potażniki.

Przypisy