Wolna encyklopedia

Prace linowe - czynności, które należy wykonać aby lina nadawała się do pracy w miejscu dla niej przeznaczonym.

W zakres prac linowych wchodzą: wiązanie podstawowych węzłów, splatanie lin, wykonywanie opasek, splatanie oka, wplatanie chomątek, oplatanie odbijaczy itp.

Liny okrętowe - podział

Linami nazywa się wyroby powstałe ze skręcenia lub splecenia włókien lub drutów. Różnią się one między sobą materiałem z którego są wykonane, budową, grubością, wytrzymałością i giętkością.

Podstawowym kryterium podziału lin okrętowych jest materiał z którego są wykonane. Uwzględniając je, liny okrętowe dzielimy na:

• liny z włókien naturalnych (np. liny konopne, liny bawełniane, sizalowe, manilowe, kokosowe, lniane)
• liny z włókien sztucznych (np. liny nylonowe, poliestrowe, polipropylenowe);
• liny stalowe
• mieszane (z włókien sztucznych lub naturalnych z dodatkiem wplecionego drutu stalowego).

Liny stanowią niezbędne wyposażenie prawie każdego statku. Zwykle wykorzystywane są do cumowania (liny włókienne i stalowe) i holowania okrętu (liny stalowe), zabezpieczenia przed przesuwaniem oraz podnoszenia różnych ciężarów). Używane są również jako olinowanie stałe i olinowanie ruchome jednostek pływających.

• Liny olinowania stałego to przede wszystkim sztagi i wanty.
  • Sztagi – liny podtrzymujące maszt w kierunku dziobu i rufy;
  • Wanty – liny podtrzymujące maszt w kierunku burt.

• Liny olinowania ruchomego to liny służące do podnoszenia ciężarów i różnych sygnałów. Zaliczamy do nich m.in. fały i talie. Fały do podnoszenia na maszcie flag sygnałowych nazywamy flaglinkami.

BHP przy pracy z linami

W celu ochrony przed poranieniem i okaleczeniem ludzi pracujących przy linach należy przestrzegać następujących przepisów:

• zabrania się używania lin cumowniczych uszkodzonych, skręconych lub mających supły
• liny cumownicze powinny być przed rozpoczęciem pracy rozciągnięte w dostatecznej długości i ułożone na pokładzie
• kategorycznie zabrania się stawania w środku zwojów rozłożonej na pokładzie liny w czasie jej podawania i luzowania za burtę
• w razie konieczności ręcznego luzowania liny należy ją chwytać z rąk do rąk, nie dopuszczając do prześlizgiwania się liny w dłoniach
• w czasie cumowania i obkładania cum na pachołek – odległość między obsługującym cumę a pachołkiem nie powinna być mniejsza niż 1 m.
• zabrania się nakładania końców liny na obracające się bębny wind i kabestanów
• podawanie liny cumowniczej bez rzutki dozwolone jest tylko na odległość do 2 m.
• liny cumownicze po wybraniu luzu powinny być obłożone na pachołkach co najmniej trzema zwojami, a w złych warunkach atmosferycznych odpowiednio więcej
• siedzenie na pachołkach na których zamocowane są liny cumownicze jest zabronione
• wszystkie prace cumownicze należy wykonywać w rękawicach i kamizelkach ratunkowych

Bibliografia

• Drogosiewicz M. Wiedza okrętowa AMW Wewn. 935/97. Gdynia 1997.
• Gładysz B. Poradnik marynarza Wyd. Morskie Gdańsk 1979.
• Wiedza okrętowa część I Podręcznik Wyd. Mar. Woj. 87/54.