Wolna encyklopedia

Proklos zwany diadochem (Πρόκλος ὁ Διάδοχος, Próklos ho Diádochos) (ur. 412, zm. 485), uczeń Plutarcha i Syrianosa, objął kierownictwo platońskiej Akademii po Domninosie i kierował nią do 485. Starał się stworzyć syntezę systematyzującą całe życie duchowe Greków.

Wyznaczył 3 drogi do prawdy i do Boga:

Struktura tego co niecielesne (hipostaz) według Proklosa:

Określił prawo rządzące powstawaniem wszystkich rzeczy, rozumiane jako proces kołowy ustanowiony przez 3 momenty:

Twierdził, że każda rzeczywistość cielesna i duchowa jest ustanowiona przez:

Za najważniejszą uważał cnotę teurgiczną, ponieważ to ona umożliwia zjednoczenie z tym, co boskie, utożsamiając ją z wiarą, twierdził, że w niej znajdują się wszystkie inne cnoty.

Wybrane dzieła

Źródło

Źródło: „haslo,Proklos