Wolna encyklopedia
Przestrzeń topologiczna - podstawowe pojęcie topologii, która jest działem matematyki. Każdą przestrzeń metryczną interpretuje się w standardowy sposób jako przestrzeń topologiczną. Także zbiory liniowo uporządkowane. Ponadto w geometrii algebraicznej wygodna jest topologia Zariskiego, która pozwala traktować zbiór algebraiczny jako przestrzeń topologiczną.
Spis treści |
Intuicje
Wiele własności obiektów studiowanych w analizie matematycznej można scharakteryzować wyłącznie za pomocą zbiorów otwartych. Przykładowo, funkcja
jest ciągła wtedy i tylko wtedy, gdy przeciwobraz f − 1(U) dowolnego otwartego podzbioru
jest otwarty.
Przypomnijmy, że w teorii przestrzeni metrycznych (a więc np. w
z metryką euklidesową) zbiorami otwartymi są zbiory będące sumami (również nieskończonymi) kul otwartych (zbiorów punktów odległych od zadanego – środka – o mniej niż zadana odległość nazywana promieniem)[1]. Rodzina otwartych podzbiorów prostej rzeczywistej ma szereg własności będących podstawą wielu dowodów, m.in.
- cała przestrzeń jest zbiorem otwartym;
- przekrój (część wspólna) dwóch zbiorów otwartych jest zbiorem otwartym;
- suma dowolnej rodziny zbiorów otwartych jest zbiorem otwartym.
W szczególności zbiór pusty jest otwarty, gdyż jest sumą pustej rodziny zbiorów otwartych.
Jeśli rozważania o prostej
powtórzymy w dowolnej innej przestrzeni metrycznej (w naturalny sposób używając nowej metryki, zamiast odległości na prostej), to zauważamy, że podstawowe własności zbiorów otwartych i ich użycie w wielu rozumowaniach nie ulegają zmianie. Często okazuje się, że zrozumienie struktury zbiorów otwartych jest bardziej użyteczne niż studiowanie samej metryki. Przestrzeń topologiczna to uogólnienie pojęcia przestrzeni metrycznej – można powiedzieć, że jest to przestrzeń z zadanymi z góry zbiorami otwartymi, a zakładane własności rodziny zbiorów otwartych to minimum niezbędne do budowy nietrywialnej, a zarazem spójnej teorii.
Najbardziej interesujące są dla matematyków te własności przestrzeni topologicznych, które zachowują się podczas przekształcania ich w sposób wzajemnie jednoznaczny, ciągły oraz otwarty – czyli poprzez homeomorfizm. Takimi własnościami są na przykład zwartość, ośrodkowość i spójność, lecz nie zupełność.
Definicja
Mówimy, że rodzina zbiorów
jest topologią na zbiorze X, jeśli spełnia następujące trzy aksjomaty:
,- jeśli
, to
, - jeśli
, to
.
W szczególności zbiór pusty należy do
(jest otwarty), jako suma pustej rodziny zbiorów otwartych (
):
Jeśli
jest topologią na zbiorze X, to
- parę
nazywamy przestrzenią topologiczną; jeżeli topologia jest znana, to zwykle tę przestrzeń zapisuje się krótko: X, - elementy rodziny
nazywamy podzbiorami otwartymi przestrzeni X, - dopełnienia (do przestrzeni X) zbiorów otwartych nazywamy podzbiorami domkniętymi przestrzeni X.
- wnętrzem zbioru
nazywamy zbiór
.[2]
- domknięciem zbioru
nazywamy zbiór
. [3]
Przykłady
- Niech X będzie dowolnym zbiorem.
jest przestrzenią topologiczną, gdy
.
- Niech X będzie zbiorem oraz
będzie ustalonym punktem.
jest przestrzenią topologiczną, gdy
.
Sposoby wprowadzania
Aby określić topologię na danym zbiorze X, należy zadeklarować które z podzbiorów X są otwarte, i sprawdzić, że tak wyróżniona rodzina zbiorów spełnia wymagania aksjomaty topologii (patrz wyżej). W praktyce topologicznej, często najpierw opisuje się inne rodziny zbiorów lub operacji na zbiorach, z których następnie definiuje się topologię na danej przestrzeni.
Poniżej, niech X będzie ustalonym zbiorem niepustym.
Poprzez rodzinę zbiorów domkniętych
Przypuśćmy że rodzina
podzbiorów X spełnia następujące warunki:
,- suma skończenie wielu zbiorów z
należy do
, - część wspólna dowolnej rodziny zbiorów z
należy do
.
Wówczas istnieje (jedyna) topologia
na X taka, że
jest rodziną zbiorów domkniętych w tej topologii.
Za pomocą operacji wnętrza
Jeśli funkcja, którą nazwiemy operacją wnętrza (operacją Kuratowskiego),
spełniająca, dla dowolnych
, następujące warunki:
- (IO1) Φ(X) = X,
- (IO2)
, - (IO3)
, - (IO4)
,
to rodzina
jest topologią na X oraz
dla dowolnego
, innymi słowy Φ jest operacją wnętrza dla tej topologii.
Powyższe twierdzenie nazywa się twierdzeniem Kuratowskiego.
Zastosowanie operacji domknięcia
Jeśli funkcja
spełnia, dla dowolnych
, następujące warunki:
- (CO1)
, - (CO2)
, - (CO3)
, - (CO4)
.
to rodzina
jest topologią na X oraz
dla dowolnego
, innymi słowy Ψ jest operacją domknięcia dla tej topologii.
Wskazanie bazy
Przypuśćmy że rodzina
podzbiorów X spełnia następujące dwa warunki:
- (B1) jeśli
oraz
, to można znaleźć
taki że
, - (B2) dla każdego
można znaleźć
takie że
.
Wówczas istnieje (jedyna) topologia
na X taka, że rodzina
jest bazą tej topologii.
Przykłady
- Niech X będzie zbiorem wszystkich ideałów pierwszych I pierścienia
. X jest przestrzenią topologiczną, której bazą jest zbiór
, gdzie
.
- Niech
. X jest przestrzenią topologiczną, której bazą jest zbiór
, gdzie
.
Określenie systemu otoczeń
Załóżmy, że
jest systemem podzbiorów X takim, że następujące warunki są spełnione:
- (BP1) Dla każdego
,
i dla każdego
mamy
. - (BP2) Jeśli
,
, to istnieje
takie, że
. - (BP3) Dla każdych
,
, można znaleźć
takie, że
.
Niech
będzie rodziną wszystkich podzbiorów X, które mogą być przedstawione jako sumy podrodzin rodziny
. Wówczas
jest topologią na X i
jest systemem (bazą) otoczeń otwartych dla tej topologii.
Przykłady
- Przestrzeń dyskretna i przestrzeń antydyskretna,
- Płaszczyzna Niemyckiego,
- Prosta Sorgenfreya,
- Przykład przestrzeni T3, ale nie T3½.
Przypisy
- ↑ Na prostej rzeczywistej wyposażonej w metrykę
dla
zbiorami otwartymi są po prostu przedziały otwarte. - ↑ Oczywiście, jeśli
, to
. - ↑ Więc:
(gdy
jest domknięte), to
.

