Wolna encyklopedia
Rachunkowość - system ewidencji gospodarczej ujmujący w mierniku pieniężnym i przekroju poszczególnych podmiotów gospodarczych wraz z procesami produkcji, dystrybucji, konsumpcji i akumulacji. Rachunkowość jest sformalizowanym systemem, odzwierciedlającym proces prowadzonej działalności gospodarczej i służy jej ocenie. Podstawowym celem rachunkowości jest dostarczenie prawdziwego i rzetelnego obrazu sytuacji majątkowej i finansowej podmiotu gospodarczego. Przedmiotem rachunkowości jest każde zdarzenie gospodarcze wyrażone w mierniku pieniężnym i wpływające na zmianę sytuacji podmiotu gospodarczego, jego zasoby i wyniki.
Rachunkowość obejmuje trzy główne działy:
Główne odmiany rachunkowości
Podstawowe zasady rachunkowości
- Zasada memoriału (albo: memoriałowa)
- Zasada współmierności
- Zasada kontynuacji działalności i zasada ciągłości
- Zasada istotności
Istotne dla wyniku operacje finansowe muszą być wyodrębnione w ewidencji. Jeśli natomiast ich waga jest nieznaczna, można je księgować w sposób uproszczony.
- Zasada realizacji
Zyski powstają dopiero w momencie sprzedaży.
- Zasada kosztu historycznego
Aktywa są ujmowane zgodnie ze swą wartością początkową.
- Zasada wymierności pieniężnej
Tylko te operacje, które dają się wyrazić w jednostkach pieniężnych, są przedmiotem zainteresowania rachunkowości.
- Zasada rozdzielności przedsiębiorstwa od właścicieli
Przedsiębiorstwo i właściciele muszą być odrębnie traktowani w księgach rachunkowych.
- Zasada obiektywizmu
Sprawozdania finansowe powinny być oparte na obiektywnych dowodach.