Wolna encyklopedia

Regulator P (ang. proportional controller) – w automatyce, regulator składający się z jednego członu typu P (proporcjonalnego), którego transmitancję określa wzmocnienie:

\!G_P(s) = K_p

Na podstawie sygnału podawanego na wejście regulatora, wytwarza on proporcjonalny sygnał sterujący, przy czym celem jest utrzymanie wartości wyjściowej układu na pewnym z góry zadanym poziomie, który jest zwany wartością zadaną (dążenie do eliminacji uchybu regulacji).

Układy regulacji z regulatorem typu P charakteryzują się niezerowym uchybem ustalonym w przypadku, gdy transmitancja zastępcza układu posiada jedynie bieguny niezerowe – tym większym im większe jest wzmocnienie regulatora. Wartość niezerowego uchybu jest opisana wzorem:

|e_u| = \frac{B}{1 + K_p \cdot K_o}

gdzie: Ko – wzmocnienie obiektu regulacji, B – wartość skoku sygnału zadanego lub zakłócenia (wówczas B = A·Ko), Kp – wzmocnienie regulatora.[1]

Bibliografia

  1. ↑ Poradnik Inżyniera Elektryka, tom 1, str. 407
Źródło: „haslo,Regulator_P”