Wolna encyklopedia
S-Bahn w Berlinie |
|
| Lokalizacja | Berlin, Niemcy |
| Rodzaj transportu | S-Bahn |
| Data uruchomienia | 1924 |
| Całkowita długość linii |
331 km |
| Liczba linii | 15 |
| Liczba stacji | 166 |
| Prześwit toru | 1,435 mm |
| Operator | S-Bahn Berlin GmbH |
Berlińska S-Bahn - szybka kolej miejska, najstarsza w Niemczech i pierwowzór klasycznej SKM na całym świecie. Linie S-Bahn obsługiwane są przez firmę S-Bahn Berlin GmbH, spółkę-córkę Deutsche Bahn. Obecnie w Berlinie kursuje 16 linii S-Bahn, większość z nich wyjeżdża poza granice miasta. Wraz z liniami U-Bahn tworzą kręgosłup komunikacji miejskiej aglomeracji Berlina, zintegrowanej w Związku Komunikacyjnym Berlin-Brandenburgia.
Nazwa S-Bahn wywodzi się z określenia Stadt-Schnell-Bahn (szybka kolej miejska).
Linie S-Bahn rozmieszczone są w trzech grupach:
- linie wschód-zachód, przebiegające na centralnym odcinku przez kolej wiaduktową (die Stadtbahn)
- linie północ-południe, na centralnym odcinku w tunelu (die Nord-Süd S-Bahn)
- linie okólne (die Ringbahn)
Linia Ringbahn na mapie przypomina kształtem głowę psa, dlatego kolokwialnie berlińczycy nazywają ją, jak również centralny obszar przez nią otoczony właśnie Psim łbem (niem. Hundekopf).
Spis treści |
Linie
| Linia | Przebieg trasy | Ilość stacji | Szlaki kolejowe |
|---|---|---|---|
| S1 | Berlin-Wannsee ↔ Oranienburg | 34 | Wannseebahn, Nord-Süd-Tunnel, Preußische Nordbahn |
| S2 | Blankenfelde ↔ Bernau | 28 | Dresdener Bahn, Nord-Süd-Tunnel, Stettiner Bahn |
| S25 | Teltow Stadt ↔ Hennigsdorf | 27 | Anhalter Bahn, Nord-Süd-Tunnel, Kremmener Bahn |
| S3 | Berlin Ostbahnhof ↔ Erkner | 13 | Schlesische Bahn |
| S41 | Gesundbrunnen - Südkreuz - Gesundbrunnen | 27 | Berliner Ringbahn (z zachodu na wschód) |
| S42 | Gesundbrunnen - Südkreuz - Gesundbrunnen | 27 | Berliner Ringbahn (ze wschodu na zachód) |
| S45 | Port lotniczy Berlin-Schönefeld ↔ Hermannstraße | 10 | zewnętrzny pierścień towarowy, Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn |
| S46 | Königs Wusterhausen ↔ Westend | 23 | Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn |
| S47 | Berlin-Spindlersfeld ↔ Südkreuz | 9 | Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn |
| S5 | Westkreuz ↔ Strausberg Nord | 30 | Berliner Stadtbahn, Preußische Ostbahn |
| S7 | Potsdam Hauptbahnhof ↔ Berlin-Ahrensfelde | 26 | Wetzlarer Bahn, Berliner Stadtbahn, Wriezener Bahn |
| S75 | Spandau ↔ Berlin-Wartenberg | 27 | Olympiabahn, Berliner Stadtbahn, zewnętrzny pierścień towarowy |
| S8 | Zeuthen ↔ Birkenwerder | 25 | Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn, Stettiner Bahn |
| S85 | Berlin-Grünau ↔ Berlin-Waidmannslust | 20 | Görlitzer Bahn, Berliner Ringbahn, Stettiner Bahn |
| S9 | Port lotniczy Berlin-Schönefeld ↔ Berlin-Spandau | 28/29 | zewnętrzny pierścień towarowy, Görlitzer Bahn, Berliner Stadtbahn, Olympiabahn |
Historia
Historia S-Bahn rozpoczęła się wraz z uruchomieniem pociągów lokalnych na kolei estakadowej (Stadtbahn) w 1882. Następnie rozwinęły się również koleje podmiejskie (Vorortbahn) i okrężna (Ringbahn). Od 1924 zaczęto elektryfikację tych kolei, zaś 1 grudnia 1930 połączono je w system S-Bahn. Ostatnie odcinki zelektryfikowano dopiero po II wojnie światowej.
W czasie ponad 80 lat ekspoatacji elektrycznych kolei miejskich w Berlinie zdarzyło się kilka wypadków (pożary, wykolejenia), jednak nikt w nich nie zginął.
Zobacz też
Linki zewnętrzne
