Wolna encyklopedia

Sd Kfz 231 Schwerer Panzerspähwagen (6-Rad)
Sd.Kfz. 231 (6-Rad)
Dane podstawowe
Państwo Niemcy Niemcy
Producent Büssing-NAG (oraz Magirus)
Trakcja kołowa (6 kół)
Typ opancerzony samochód rozpoznawczy
Załoga 4 ludzi
Historia
Prototyp 1929
Lata produkcji 1932 - 1936
Wycofanie ze służby 1940
Dane techniczne
Silnik 4-cylindrowy, Büssing-NAG G (lub 8-cylindrowy Magirus S 88)
Transmisja mechaniczna
Wymiary
Długość kadłuba 557 cm
Szerokość 182 cm
Wysokość 225 cm
Masa
Masa własna 5,35 ton (6 ton)
Poj. zb. paliwa 90 l (110 l)
Opancerzenie
Grubość pancerza 0,8 - 1,45 cm
Osiągi
Prędkości maksymalne
Na drodze 70 km/h
W terenie 32 (62) km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
Strzeleckie 1 działko 2 cm KwK 30 L/55 i 1 karabin maszynowy 7,92 mm MG 13
Rzuty

Schwerer Panzerspähwagen (6-Rad) - seria 6-kołowych opancerzonych pojazdów rozpoznawczych, powstałych w latach 30. XX wieku w Niemczech.

Spis treści

Produkcja

W 1929 roku firma Daimler-Benz przeprowadzała próby wojskowe z podwoziem G-3. Na podwoziu zamontowano nadwozie zaprojektowane przez firmę Deutschen-Werke AG. Samochód oznaczony symbolem G-3(p) uzbrojony był w karabin maszynowy MG 13 zamontowany w obrotowej wieży. Równocześnie trwały prace konstrukcyjne nad samochodem pancernym w firmach Büssing-NAG oraz Magirus. Produkcja trwała od 1932 roku i została zakończona w 1936 roku.

SdKfz 231

Konstrukcja

SdKfz 231 (6-Rad) był produkowany przy wykorzystaniu podwozia 6-kołowego M-206 z silnikiem 4-cylindrowym (Büssing-NAG) lub MG-31 z silnikiem 8-cylindrowym (Magirus). Zastosowano nadwozie zaprojektowane w firmie Deutschen-Werke AG. Konstrukcja w spadku po cywilnym podwoziu G-3 miała napęd jedynie na dwie tylne osie a skrętną jedynie przednią oraz silnik umiejscowiony z przodu pojazdu. Na kadłubie zamontowana została obrotowa wieżyczka z działkiem KwK 30 L/55 i karabinem maszynowym MG 13. Opancerzenie stanowiły stalowe płyty o grubości 0,8-1,45 cm ustawione pod różnymi kątami w celu zwiększenia jego efektywności. Pojazd wyposażono również w radiostację typu FuG Spr Ger. Interesującym detalem konstrukcyjnym w tego typu pojazdach było zastosowanie małych, dodatkowych kół z przodu i od spodu pojazdu (między przednią i tylnymi osiami), pomagającym pokonać strome przeszkody i bruzdy.

Rozbity SdKfz 231 (6-Rad) - Polska, wrzesien 1939r
SdKfz 232
SdKfz 232 (6-Rad) (Fu)

Historia bojowa

Pojazdy typu SdKfz 231 (6-Rad) były wykorzystywane przez Wehrmacht w początkowym okresie II wojny światowej do działań rozpoznawczych w Polsce oraz w kampanii francuskiej. Znajdowały się na wyposażeniu batalionów rozpoznawczych, lecz z powodu słabego opancerzenia wiele z nich zostało zniszczonych, a model ten został wyparty przez inne konstrukcje, zwłaszcza SdKfz 261 (8-Rad).


Wersje rozwojowe

SdKfz 232 Schwere Panzerspähwagen (6-Rad) (Fu) - wersja radiokomunikacyjna, nad wieżyczką została zamontowana (w sposób umożliwiający pełny obrót wieżyczki) antena w formie ramy. W wyniku modyfikacji jego masa wzrosła do 6,1 tony.

SdKfz 263 Panzerfunkwagen (6-Rad) - rozwinięcie konstrukcyjne wersji radiokomunikacyjnej, z dodatkowym miejscem dla 5 członka załogi - radiooperatora. Wersja ta posiadała tylko 1 karabin maszynowy MG 13 w nieruchomej wieżyczce. Masa pojazdu wynosiła 5,75 ton.

Panzerspahwagen SdKfz 223 - odpowiedzialny za zwiad i rozpoznanie niemieckich dywizji zmotoryzowanych. Załoga (od 2 do 4 osób) miała do dyspozycji pełen zestaw sprzętu radiowego połączonego z duża anteną siatkową umieszczoną na zewnątrz pojazdu, dzięki któremu mogli się skontaktować z dowództwem. Opancerzone nadwozie wyposażone w obrotową wieżyczkę było obsadzone na podwoziu zwykłego samochodu. Wieżyczka była zamknięta ze wszystkich stron,zaś przed granatem chroniła ją krata u góry. SdKfz 223 pierwotnie uzbrojony był w karabin MG 34,który w 1942 został zastąpiony rusznicą przeciwpancerna 41. Duże koła i 75-konny silnik Horcha umożliwiał mu poruszanie się po każdym terenie. Wehrmacht wykorzystał ten model na wszystkich frontach do samego końca wojny.

Lekki Panzerspahwagen SdKfz 232 - Średni pojazd rozpoznawczy różniący się od innych modeli wyspecjalizowanym bezprzewodowym sprzętem radiowym. Cechą szczególną tego modelu było "łoże" anteny przyspawane do górnej części nadwozia. W punkcie połączenia anteny z wieżyczką zamontowano specjalny przegub, który umożliwiał obracanie wieżyczki o 360 stopni.

SdKfz 263 - 8-kołowy ciężki Panzerspahwagen był dużym i niezgrabnym, ale za to bardzo szybkim dodatkiem do innych pojazdów niemieckiej armii z wczesnego etapu wojny.

Bibliografia / Źródła

Niemieckie pojazdy wojskowe z okresu do 1945
Czołgi - samobieżne miotacze ognia
Samobieżne działa plot
Sd.Kfz.221/222/223 • Sd.Kfz.231/232/263 (6-Rad) • Sd.Kfz.231/232/233/263 (8-Rad) • Sd.Kfz.234 • ADGZ • Kfz.13/14
Inne pojazdy
Prototypy i projekty
¹) obcej konstrukcji, używane przez Wehrmacht; Lista oznaczeń Sd.Kfz.
Źródło: „haslo,Schwerer_Panzerspahwagen”