Wolna encyklopedia

Leichte Schützenpanzerwagen Sd.Kfz.250
Sd.Kfz.250 w muzeum w Svidníku
Dane podstawowe
Państwo Niemcy Niemcy
Typ pojazdu transporter opancerzony
Trakcja półgąsienicowa
Załoga 2-6
Historia
Prototypy koniec 1939
Produkcja kwiecień 19401944
Wycofanie 1945
Wyprodukowano 6 628 szt.
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy, chłodzony cieczą Maybach HL 42 TRKM o mocy 100 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 140 l
Pancerz grubość: 8 – 14,5 mm
Długość 4,56 m
Szerokość 1,945 m
Wysokość 1,66 m
Prześwit 0,28 m
Masa 5 800 kg (bojowa)
Moc jedn. 17,25 KM/t
Osiągi
Prędkość 65 km/h (po drodze)
Zasięg 320 km (po drodze)
200 km (w terenie)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabin maszynowy MG 34 lub MG 42 kal. 7,92 mm (Sd.Kfz 250/1)
(inne wersje patrz tekst)
Użytkownicy
Niemcy

Leichte Schützenpanzerwagen Sd.Kfz.250 (m.SPW SdKfz.250) - lekki półgąsienicowy transporter opancerzony armii niemieckiej używany w czasie II wojny światowej. Budowany był od czerwca 1940 roku w dwóch wersjach produkcyjnych oraz kilkunastu odmianach.

Transportery napędzane były sześciocylindrowymi silnikami gaźnikowymi Maybach HL 42 TRKM o pojemności 4,2 l i mocy 73,6 kW (100 KM), co umożliwiało osiągnięcie prędkości 65 km/h na drodze. Zasięg wozu na drodze wynosił 320 km.

Grubość blach opancerzenia przedniej części wynosiła 14,5 mm, boków 8 mm. Standardowe uzbrojenie składało się z jednego karabinu MG 34.

Wersje produkcyjne

Transporter budowano z dwoma wersjami kadłuba:

Odmiany

Sd.Kfz. 250/1 (alt)

Użycie

Sd.Kfz 250/1 zaprojektowany jako lekki transporter opancerzony piechoty był najczęściej wykorzystywany do przewożenia 4 żołnierzy i prowadzenia zwiadu. Jego dwa karabiny MG 34 i lekki pancerz zapewniał pewną ochronę przed napotkanym wrogiem. Przewoził również przeszło 2000 sztuk amunicji. Wykorzystywany głównie w dywizjach pancernych i grenadierów pancernych.

Źródło: „haslo,Sd.Kfz.250