Wolna encyklopedia

Sd.Kfz. 7/1
Selbstfahrlafette mit 2cm Flakvierling
Dane podstawowe
Państwo Niemcy Niemcy
Typ pojazdu samobieżne działko przeciwlotnicze
Trakcja półgąsienicowa
Załoga 10
Historia
Prototypy 1940
Produkcja 19401944
Wycofanie 1945
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Maybach HL 62TUK (pierwsze serie) lub Maybach HL 64TR) (późniejsze serie) o mocy 140 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 203 l
Pancerz grubość: do 8 mm
Długość 6,80 m
Szerokość 2,50 m
Wysokość 3,30 m
Masa 11 550 kg
Osiągi
Prędkość 50 km/h (po drodze)
Zasięg 250 km (po drodze)
110 km (w terenie)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 działko przeciwlotnicze, poczwórnie sprzężone 2 cm Flakvierling 38 L/112.5 kal. 20 mm (zapas amunicji – 600 szt.)
Użytkownicy
Niemcy

Sd.Kfz. 7/1 2cm Flakvierling 38 auf Selbstfahrlafetteniemieckie samobieżne działo przeciwlotnicze z okresu II wojny światowej.

Spis treści

Historia

W 1940 roku zbudowano na podwoziu półgąsienicowego ciągnika artyleryjskiego Sd.Kfz. 7 samobieżne działo przeciwlotnicze przez umieszczenie na nim poczwórnie sprzężonego działka przeciwlotniczego 2 cm Flakvierling 38. W pierwszej serii pojazdów kabina kierowcy była odkryta, natomiast w dalszych została opancerzona, blachami o grubości 8 mm.

Pierwszą serię 100 pojazdów wyprodukowano już w 1940 roku, a następnie kolejne serie budowane były w następnych latach. Produkcję Sd.Kfz. 7/l trwała do 1944 roku i łącznie w tym okresie zbudowano około 750 pojazdów tego typu.

Służba

Działo Sd.Kfz. 7/1 wprowadzone zostało do użycia w 1940 roku do pododdziałów artylerii przeciwlotniczych w dywizjach pancernych oraz w Luftwaffe. Służyły do walki z nisko latającymi samolotami przeciwnika, jak również do niszczenia celów naziemnych. Użytkowano je do zakończenia II wojny światowej.

Działo Flakvierling 38 montowane na Sd.Kfz. 7/1

Bibliografia:

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Sd.Kfz._7/1