Wolna encyklopedia
Senat akademicki – kolegialny organ władzy uczelni wyższej działający w oparciu o statut uczelni i przepisy prawa państwowego obowiązujące w edukacji. Skład senatu, kadencja, sposób jego działania i zakres kompetencji może być różny dla różnych uczelni.
W typowym modelu funkcjonującym w polskich uczelniach, przewodniczącym senatu jest zwykle rektor uczelni, a w jego skład z urzędu wchodzą prorektorzy i dziekani poszczególnych wydziałów. Członkami z wyboru mogą być nauczyciele akademiccy, inni pracownicy uczelni lub studenci wybierani przez poszczególne grupy społeczne szkoły.
Przepisy ustawowe
Według ustawy o szkolnictwie wyższym[1] (art. 46) organami kolegialnymi uczelni są senat i rady wydziałów. Wg art. 47 w skład senatu wchodzą:
- rektor jako przewodniczący,
- prorektor lub prorektorzy,
- dziekani,
- wybrani przedstawiciele, w liczbie określonej przez statut uczelni:
- nauczycieli akademickich zatrudnionych na stanowisku profesora zwyczajnego lub profesora nadzwyczajnego oraz innych nauczycieli akademickich posiadających stopień naukowy doktora habilitowanego,
- pozostałych nauczycieli akademickich,
- samorządu studenckiego,
- pracowników uczelni nie będących nauczycielami akademickimi,
- a ponadto jeżeli statut uczelni tak stanowi: dyrektor administracyjny, kwestor, dyrektor biblioteki głównej, dyrektor ośrodka dokumentacji i informacji naukowej oraz kierownik szpitala klinicznego lub przedstawiciel kierowników szpitali klinicznych.
Przypisy
- ↑ Ustawa z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, tekst jednolity: Dz. U. z 1990 r. Nr 65, poz. 385