Wolna encyklopedia

Luigi Snozzi
Luigi Snozzi
w Monte Carasso
w Monte Carasso
z dyplomantami EPFL
z dyplomantami EPFL
Dom wakacyjny Kalmann w Brione s/Minusio 1974-1976
Dom wakacyjny Kalmann w Brione s/Minusio 1974-1976
Dom jednorodzinny Bianchetti w Locarno Monte 1975-1977
Dom jednorodzinny Bianchetti w Locarno Monte 1975-1977
Dom jednorodzinny Bianchetti w Locarno Monte 1975-1977
Dom jednorodzinny Bianchetti w Locarno Monte 1975-1977
Palestra Monte Carasso 1981-1984 Nagroda Beton 85
Palestra Monte Carasso 1981-1984 Nagroda Beton 85
Palestra Monte Carasso 1981-1984 Nagroda Beton 85
Palestra Monte Carasso 1981-1984 Nagroda Beton 85
"Stadthof" Sursee 1999-2003 Nagroda Wakkera 03
"Stadthof" Sursee 1999-2003 Nagroda Wakkera 03
Casa Bernasconi w Caronie 1989-1990
Casa Bernasconi w Caronie 1989-1990
Casa Bernasconi w Caronie 1989-1990
Casa Bernasconi w Caronie 1989-1990

Luigi Snozzi (ur. 29 lipca 1932 w Mendrisio) - szwajcarski architekt, w 1985 laureat Nagrody Beton 85, w 1993 laureat Nagrody Beton 93, Nagrody Wakkera (Monte Carasso) i Nagrody Prince of Wales in Urban Design Uniwersytetu Harvard, a w 2003 Nagrody Wakkera (Sursee).

Przedstawiciel neomodernistycznego minimalizmu w architekturze, koncentrujący się na jak najmniejszym niszczeniu miejsca interwencji architekta przez maksymalne wykorzystanie nie tylko zalet, lecz przede wszystkim, wad każdego miejsca. Jeden z czterech architektów tesyńskich określanych mianem "czterech muszkieterów" (Snozzi, Vacchini, Galfetti i Botta), współtworzących fenomen w architekturze europejskiej końca XX wieku, zwany "szkołą tesyńską".

Spis treści

Biografia

Dyplom architekta uzyskał na Politechnice Federalnej ETHZ w Zurychu w 1957. W 1957-1958 pracował w biurach architektów Peppo Brivio w Locarno i Rino Tami w Lugano, od 1958 własne biuro w Locarno, w 1962-1971 biuro z Liviem Vacchinim, od 1975 biuro w Zurychu z Brunem Jenni, a od 1988 własne biuro w Lozannie.

W 1973-1975 profesor zaproszony ETHZ w Zurychu, 1980-1982 EAUG w Genewie, 1982-1984 EPFL w Lozannie, od 1985 profesor zwyczajny EPFL w Lozannie, od 1987 profesor zaproszony SCI-ARC w Vico Morcote, 1998-2000 profesor zaproszony Uniwersytetu w Trieście, a od 1997 profesor Akademii Architektury w Mendrisio.

Od 1970 wykłady w licznych szkołach architektury w Szwajcarii, Włoszech, Hiszpanii, Francji, Niemczech, Austrii, Holandii, Anglii, Norwegii, USA, Belgii, Portugalii, Chinach i w Polsce (Kraków 1992).

Od 1980 wystawy: Zurych, Arnhem, Stabio, Paryż, Bazylea, Lozanna, Mediolan, Padwa, Vico Morcote, Antwerpia, Wieden, Monte Carasso, Pontresina, Helsinki, Kraków (1992 - Galeria Expo WAPK).

Jest członkiem:

oraz członkiem honorowym:

Realizacje

Aforyzmy

1973-1975, Luigi Snozzi

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Commons


Zalążek artykułu To jest tylko zalążek artykułu biograficznego. Jeśli możesz, rozbuduj go.