Wolna encyklopedia
Strzemiączko (łac. stapes) - jedna z trzech kosteczek słuchowych (Ossicula auditoria), wraz z nimi jest odpowiedzialne za przekazywanie drgań błony bębenkowej do ucha wewnętrznego. Strzemiączko jest najmniejszą kością ciała ludzkiego, mającą długość około 3 mm.
W ewolucji po raz pierwszy strzemiączko pojawiło się u płazów, jako przekształcenie drugiego łuku skrzelowego. U nich ma budowę wydłużoną, zbliżoną kształtem do kolumny (stąd zwane kolumienką).
U ptaków i ssaków (w tym u człowieka) ma wyraźną budowę strzemienia (stąd nazwa). W budowie wyróżniamy: głowę (Caput stapedis), odnogę przednią (bliższą rękojeści młoteczka) i tylną (Crus anterius et posterius) oraz podstawę (Basis stapedis) osadzoną w okienku przedsionka (Fenestra vestibuli).
Dla celów otochirurgii w chirurgii strzemiączka dzieli się ono na 2 części:
- suprastruktura strzemiączka - obejmująca główkę i odnogi (przednią i tylną)
- infrastruktura strzemiączka - którą jest podstawa (płytka) strzemiączka.
Linki zewnętrzne
Małżowina uszna - Przewód słuchowy zewnętrzny (b), Włosy przewodu słuchowego zewnętrznego (a)
Błona bębenkowa (c) - Jama bębenkowa (e) - Kosteczki słuchowe: młoteczek (j), kowadełko (i), strzemiączko (h) - Trąbka słuchowa (d)
Błędnik kostny: ślimak (f), kanały półkoliste (g) - Błędnik błoniasty, Narząd Cortiego
