Wolna encyklopedia
| Studniční hora pol. Studzienna Góra |
|
Studniční hora zimą |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Karkonosze , Sudety Zachodnie |
| Wysokość | 1554 m n.p.m. |
Studniční hora (pol. Studzienna Góra) (1554 m n.p.m.) - wzniesienie w Sudetach Zachodnich w czeskiej części pasma Karkonoszy.
Położenie
Wzniesienie położone na obszarze czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego (czes. Krkonošský národní park (KRNAP)), na południowy zachód od Śnieżki, w środkowej części wierzchowiny Karkonoszy we wschodniej części Czeskiego Grzbietu.
Jest to bardzo charakterystyczne wzniesienie, trzecie pod względem wysokości w Karkonoszach, położone nad ścianą polodowcowych kotłów. Góra zbudowana z łupków krystalicznych, o kopulastym kształcie z niewyraźnie zaznaczonym szczytem przekraczającym dolną granicę piętra alpejskiego (1450 m n.p.m). Zbocze północne i zachodnie opadają łagodnie. Północne schodzi w kierunku Białej Łąki (czes. Bílá louka), a zachodnie schodzi w kierunku szczytu Lucznej Góry (czes. Lučni hora ) tworząc niewielkie siodło. Zbocze południowe i wschodnie są zboczami stromymi, zbocze wschodnie ostro opada w kierunku Wielkiego i Małego Kotła Studziennej (czes. Velká i Malá Studniční jamá) i Kotła Upy (czes. Úpská Jáma), a południowe stromo opada w kierunku Niebieskiej Doliny (czes. Modry důl). Zbocza i szczyt zalegają hale i górskie łąki tylko zbocze wschodnie porośnięte jest kosodrzewiną. Na wschodniej ścianie występują cenne formy botaniczne oraz geologiczne, polodowcowe kotły, Czertowy grzbiet, Czertowy jar, Czertowy ogródek. Wschodnie i południowe zbocza są lawinowe.
Turystyka
Wierzchołek góry jest niedostępny dla turystów.
Ciekawostki
- Na południowym zboczu po Niebieską Dolinę (czes. Modry důl) topniejący śnieg na polu lawinowym utrzymuje się, aż do początku lata a kształt pola śniegowego przypomina kontury byłej Republiki Czechosłowackiej – stąd nazwa "mapa republiki".
- Wcześniej szczyt posiadał nazwę Kamieniste Błonia (niem. Brandkoppe).
- U północnego podnóża góry na Białej Łące poniżej Równi pod Śnieżką ma źródła Biała Łaba czes. Bílé Labe).