Wolna encyklopedia

Svante August Arrhenius (czyt.Sfante Arenius)(ur. 19 lutego 1859 w Uppsali, zm. 2 października 1927 w Sztokholmie) – szwedzki chemik i fizyk, jeden z twórców chemii fizycznej.

Svante Arrhenius

Biografia

Studiował w Uppsali i został docentem chemii fizycznej. Opracowywał teorię dysocjacji elektrolitycznej. Zajmował się: właściwościami toksyn i antytoksyn, kinetyką chemiczną, badaniem temperatur planet i korony słonecznej oraz badaniem zorzy polarnej. Jest twórcą teorii panspermii dotyczącej pochodzenia życia na Ziemi, w 1907 r. W 1903 r. otrzymał Nagrodę Nobla za swoje osiągnięcia w zakresie elektrochemii.

Postulaty Arrheniusa

• I: Kwasy, zasady i sole rozpadają się na jony pod wpływem wody (kationy – jony dodatnie i aniony – jony ujemne).
• II: Liczba ładunku elektrycznego zgromadzona na kationach jest równa liczbie ładunku zgromadzonego na anionach. Roztwór jest elektrycznie obojętny.
• III: Słabe elektrolity w roztworze wodnym ulegają dysocjacji w niewielkim stopniu.

Opracowywał teorię dysocjacji elektrolitycznej: Dysocjacja elektrolityczna to proces rozpadu cząsteczek związków chemicznych na jony.

Np:

NaCl → Na⁺ + Cl^-

Zajmował się

• Właściwościami toksyn;
• Właściwościami antytoksyn;
• Badaniem zorzy polarnej;
• badaniem temperatur planet i korony słonecznej.

Panspermia

Postawił hipotezę, zwaną panspermią, że życie na Ziemi jest pochodzenia kosmicznego i dostało się tu przez znajdujące się w kosmosie zarodniki bakterii, Np. za pośrednictwem meteorytu.^{[potrzebne źródło]}