Wolna encyklopedia

Ten artykuł dotyczy minerału. Zobacz też: syderyt – meteoryt żelazny.
syderyt

Syderyt – minerał z gromady węglanów. Należy do minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Nazwa pochodzi od gr.sídēros = żelazo, nawiązując do składu chemicznego tego minerału, którego głównym składnikiem jest właśnie ten pierwiastek. Pierwotna nazwa to sferosyderyt (J.F.L. Hausmann – 1813 r.) skrócona następnie do syderytu.

Spis treści

Właściwości

Tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, tabliczkowym i słupkowym. Zazwyczaj przyjmuje postać romboedrów i skalenoedrów. Niekiedy występują zbliźniaczenia. Występuje też w skupieniach ziemistych, zbitych, ziarnistych, nerkowatych, kulistych. Tworzy naskorupienia i żyły. Jest izostrukturalny z kalcytem, magnezytem i rodochrozytem.

Występowanie

Jest częstym składnikiem żył kruszcowych. Powszechnie tworzy się w wodnym, beztlenowym środowisku. Krystalizuje w środowiskach redukcyjnych w niskich temperaturach. Osadza się także na szelfach kontynentalnych. Powstaje w jeziorach klimatu umiarkowanego.

Miejsca występowania: Australia – Brooken Hill, Nowa Półudniowa Walia, Austria -Eisenerz, Erzberg, Karyntia, Niemcy – Nadrenia, Harz, Schwarzwald, Las Turynski, Wielka Brytania – Kornwalia, Hiszpania – Somorrosto, Bilbao, Rosja – Ural, Zabajkale, USA, ......

W Polsce – w rejonie Częstochowy, Wielunia, w Górach Świętokrzyskich, na fliszu karpackim,

Zastosowanie

Bibliografia

Źródło: „haslo,Syderyt