Wolna encyklopedia
system operacyjny (ang. operating system), OS
Program, który sprawuje pełną kontrolę nad działaniem komputera i pełni funkcję pośrednika między użytkownikiem a systemem komputerowym. Uruchamiany jest po włączeniu komputera i działa aż do jego wyłączenia. Do zadań systemu operacyjnego, częściowo zlecanych mu przez użytkownika, należy m.in.: wykonywanie operacji na plikach (np. kopiowanie, przenoszenie), zapewnienie komunikacji między wszystkimi elementami i urządzeniami komputera, kontrola urządzeń wejścia/wyjścia, uruchamianie programów.
Znane systemy operacyjne: MS DOS, Windows (wersje 3.11, 95, 98) i Linux dla komputerów IBM PC oraz Unix dla większych komputerów.
W obecnie produkowanych systemach operacyjnych jest wykorzystywany graficzny interfejs użytkownika.
Warstwy systemu komputerowego
Struktura systemu komputerowego składa się z pięciu zasadniczych warstw tj. warstwa sprzętowa, system operacyjny, programy narzędziowe, programy użytkowe i użytkownicy. Sprzęt, czyli procesor – zwany też jednostką centralną, pamięć i urządzenia wejścia i wyjścia, to podstawowe zasoby systemu komputerowego. Programy użytkowe (aplikacje) – kompilatory, systemy baz danych, gry komputerowe lub programy handlowe – określają sposoby użycia tych zasobów do rozwiązania zadań stawianych przez użytkowników. Zazwyczaj istnieje wielu różnych użytkowników (ludzie, maszyny, inne komputery) zmagających się z rozwiązywaniem różnych zadań. Odpowiednio do rozmaitych potrzeb może istnieć wiele różnych programów użytkowych. System operacyjny nadzoruje i koordynuje posługiwanie się sprzętem przez różne programy użytkowe, które pracują na zlecenie różnych użytkowników.
Sprzęt – zapewnia podstawowe możliwości obliczeniowe (procesor, pamięć, urządzenia wejścia/wyjścia) – podstawowe zasoby systemu komputerowego.
Oprogramowanie systemowe – kontroluje i koordynuje użycie zasobów sprzętowych poprzez różne programy użytkowe dla różnych użytkowników. Warstwa tworzona poprzez twórców systemu operacyjnego – są to zazwyczaj wysoko wyspecjalizowani specjaliści
Oprogramowanie narzędziowe – wspomaga zarządzanie zasobami sprzętowymi poprzez dogodne interfejsy użytkowe oraz usprawnia, modyfikuje oprogramowanie systemowe, zazwyczaj pisane przez niezależnych programistów którzy mają na celu usprawnienia wykonywania programów w bardziej wygodny i wydajny sposób, a przy tym często eliminują błędy czy też niedociągnięcia oprogramowania systemowego.
Oprogramowanie użytkowe – określają sposoby, w jakie zostają użyte zasoby systemowe do rozwiązywania problemów obliczeniowych zadanych przez użytkownika (kompilatory, systemy baz danych, gry, oprogramowanie biurowe), tworzone przez programistów.
Użytkownicy – ludzie, maszyny, inne komputery, mają bezpośredni kontakt z oprogramowaniem użytkowym.
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- Architektura systemów komputerowych (materiały dydaktyczne MIMUW na studia informatyczne I stopnia)