Wolna encyklopedia

System nakładczy - forma organizacji pracy, wykształcona pod koniec XIV wieku. Po Wielkich Odkryciach Geograficznych, zastąpiła niewydajny sposób pracy w cechach.

Zleceniodawca dostarczał rzemieślnikom narzędzia i surowce. Po otrzymaniu gotowego produktu mógł go sprzedać po kilkakrotnie wyższej cenie dzięki:

• obróbce przez mniej kosztownych rzemieślników zrzeszonych w cechach rzemieślniczych,
• sprzedaży produktu końcowego, a nie surowców,
• ograniczeniu ilości pośredników,
• sprzedaży produktu po cenach narzuconych przez cech.