Wolna encyklopedia
| Szarłat wyniosły | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | szarłatowate |
| Rodzaj | szarłat |
| Gatunek | szarłat wyniosły |
| Nazwa systematyczna | |
| Amaranthus cruentus L. | |
| Synonimy | |
| Amaranthus hybridus subsp. cruentus (L.) Thellung A. hybridus L., A. paniculatus L. |
|
Szarłat wyniosły (szarłat wiechowaty), zwany też amarantusem, Amaranthus cruentus L. - gatunek rośliny z rodziny szarłatowatych.
Spis treści |
Zastosowanie
Jedna z najstarszych roślin uprawnych. Był, obok kukurydzy, ziemniaka i fasoli, podstawową rośliną uprawną Inków i Azteków.
Amarantus coraz częściej nazywany jest zbożem XXI wieku, ponieważ jego nasiona pod względem najważniejszych składników odżywczych przewyższają nawet pszenicę. Reguluje biosyntezę cholesterolu, co zapobiega chorobom układu krążenia. Zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe, które zmniejszają ryzyko chorób serca i rozwój miażdżycy, a także ma wysoką zawartość białka. Szarłat nie zawiera glutenu, natomiast ma dużo skwalenu – lipidu opóźniającego procesy starzenia, łatwo przyswajalnego żelaza, wapnia i magnezu. Ma też dużo błonnika i znaczną zawartość witamin z grupy D oraz A, E, i C.[1]
W Polsce ponad 90% upraw znajduje się na Lubelszczyźnie. Od pewnego czasu znów cieszy się popularnością, jako surowiec na mąkę i kaszę nie zawierającą glutenu, a więc przydatną dla osób (zwłaszcza dzieci) uczulonych na tę substancję.
Ciekawostki
- Łacińska nazwa rośliny jest źródłem nazwy barwy amarantowej, przysłowiowego koloru wypustek przy kołnierzach jednego z historycznych polskich mundurów wojskowych. Używa się też zamiennie określenia barwy szkarłatnej.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Farmer 08/2007