Wolna encyklopedia

Szkoła Aplikacyjna - najwyższa szkoła wojskowa Królestwa Polskiego utworzona w Warszawie 1820 po reorganizacji Szkoła Aplikacyjna Artylerii i Inżynierów. Istniała do wybuchu Powstania Listopadowego w 1830. Jej siedziba mieściła sie w gmachu Collegium Nobilium przy ul.Miodowej.

Szkoła kształciła podporuczników kwatermistrzostwa, inżynierii, artylerii oraz oficerów jazdy i piechoty. Słuchacze byli przyjmowani na podstawie egzaminu konkursowego, do którego stawali wyróżniający się absolwenci korpusu kadetów, korpusu kwatermistrzostwa i artylerii i podoficerowie artylerii.

Początkowo w szkole było 16 słuchaczy, od 1821 24. Pierwotnie 2-letni cykl szkolenia przedłużono do 3 lat, a od 1829 do 4. Zajęcia praktyczne odbywały się na Powązkach.

Kadra

Komendant

• pułkownik Józef Sowiński

Dyrektor naukowy

• podpułkownik Klemens Kołaczkowski

Wykładowcy

• przedmioty wojskowe:

  podpułkownik Klemens Kołaczkowski

  kapitan H.Rossman

  podpułkownik Józef Koriot

  kapitan F.Przedpełski

• Chemia i fizyka

  profesorowie Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego

• język francuski

  Mikołaj Chopin