Wolna encyklopedia
Józef Mianowski, rektor Józef Kowalewski, dziekan wydziału filol. historycznego; Jan Baranowski, dziekan wydziału matemat. fizycznego Walenty Dutkiewicz, dziekan wydziału prawa i administaracyi; Aleksander Antoni Le Brun, dziekan wydziału lekarskiego. Tygodnik Ilustrowany z 1866.
Szkoła Główna Warszawska, polska szkoła wyższa w Warszawie działająca w latach 1862–1869.
Powołana w czerwcu 1862 przez dyrektora Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Aleksandra Wielopolskiego na mocy ukazu cesarza Aleksandra II.
Powstała na bazie rowiązanej w 1862 Akademii Medyko-Chirurgicznej. Mieściła się w budynkach skasowanego w 1831 przez władze rosyjskie Uniwersytetu Warszawskiego. Jej rektorem został Józef Mianowski. Posiadała 4 wydziały:
- Prawa i Administracji
- Filologiczno-Historyczny
- Matematyczno-Fizyczny
- Lekarski
Zamknięta w listopadzie 1869 w ramach represji po powstaniu styczniowym.
Zobacz: Uniwersytet Warszawski