Wolna encyklopedia
TDMA (ang. Time Division Multiple Access - wielodostęp z podziałem czasowym) – cyfrowa technika transmisji pozwalająca wielu użytkownikom na dostęp do danego kanału fizycznego.
W technice tej kanał fizyczny podzielony jest w czasie na szczeliny czasowe. Użytkownikowi na potrzeby transmisji przydzielana jest pewna liczba szczelin czasowych. Transmisja danych nie jest więc ciągła. Taki sposób organizacji transmisji ma swoje zalety:
- pozwala na dynamiczny przydział zasobów
- odbiornik znając czas wystąpienia swojej szczeliny czasowej może przechodzić w stan uśpienia w czasie pomiędzy swoimi szczelinami
- w przypadku sieci komórkowych łatwiej przeprowadzić przełączenie stacji ruchomej między stacjami bazowymi
Skrót TDMA jest często używany w odniesieniu do standardu telefonii komórkowej drugiej generacji IS-136 (D-AMPS). W standardzie tym pojedynczy kanał dzielony jest na sześć szczelin czasowych (ang. time slots), przy czym każdy sygnał używa dwóch szczelin, zapewniając do trzech razy większą pojemność w stosunku do AMPS (ang. Advanced Mobile Phone Service).
Technika ta jest szeroko stosowana w telekomunikacji. Wykorzystują ją m.in. takie standardy jak: