Wolna encyklopedia

Tarcza herbowa - element herbu.

Spis treści 1 Kształt 2 Przykłady narodowych kształtów tarcz 3 Kształt europejskich tarcz herbowych na przestrzeni dziejów 4 Zobacz też

Kształt

Kształt tarczy herbowej wywodzi się od tarczy obronnej. Zmieniał się on na przestrzeni wieków zależnie od kraju (wpływów obcych) i aktualnej mody. W czasach heraldyki żywej, tzn. będącej odzwierciedleniem rzeczywistego uzbrojenia rycerza, kształt tarczy ewoluował wraz z rozwojem rynsztunku i zbroi.

Z czasem jej kształt odchodził o swojego źródła i był coraz swobodniej stylizowany, zgodnie z wymaganiami epoki. W niektórych przedstawieniach heraldycznych (pieczęcie, guziku mundurowe, monety) tarcza bywa pomijana i przedstawiane jest samo godło. W ciągu wieków uwidoczniło się szczególne upodobanie niektórych narodów do specjalnego typu tarczy. Tarcze te przyjęto nazywać zwyczajowo narodowymi, choć jest to pewnym uogólnieniem. Nie istnieją reguły heraldyczne zakazujące stosowania w herbie polskim tzw. tarczy niemieckiej lub francuskiej.

Kształt tarczy nie jest zazwyczaj zdefiniowany w opisie herbu, i jest dozwolona dowolność w stosowaniu różnych wzorów. Zasadniczą sprawą jest stosowanie tarczy w tym samym stylu co reszta elementów herbu. Sporadycznie tylko spotyka się w nadaniach herbów ścisłe określenie kształtu tarczy, w takich rzadkich przypadkach dowolne jej zmienianie jest już nadużyciem.

Przykłady narodowych kształtów tarcz

Kształt europejskich tarcz herbowych na przestrzeni dziejów

XIII w.	XIII w.	XIV w.	XV w.	XV w.	XV w.	XV w.	XV w.

XVI w.	XVI w.	XVII w.	XVII w.	XVIII w.	XVIII w.

XIX w.	XIX w.	XIX w.	XIX w.

Zobacz też

• barwy tarcz