Wolna encyklopedia
| Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Telesfor Stanisław Mickiewicz Weteran Powstania Styczniowego |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1845 Suwałki koło Wilna, Litwa |
| Data i miejsce śmierci | 26 grudnia 1935 Radomsko, Polska |
| Kariera wojskowa | |
| Główne wojny i bitwy | Powstanie styczniowe, bitwa pod Kruszyną, liczne walki w oddziałach powstańczych partii Selewicza w Grodzisku, Becka, Orłowskiego, Pawełka, Langiewicza, Czechowa i Zajfera. |
| Odznaczenia | |
Telesfor Stanisław Mickiewicz (ur. 1845 w Suwałkach koło Wilna na Litwie, zm. 26 grudnia 1935 w Radomsku) – weteran powstania styczniowego, syn Józefa i Wicentyny z domu Gedroycz[1][2].
Mając 19 lat wstąpił w oddziały powstańcze. Walczył w szeregach partii: Selewicza w Grodzisku, Becka, Pawełka, Orłowskiego, Langiewicza, Czechowa i Zajfera. Za udział w powstaniu został skazany przez sąd wojenny we Włodzimierzu nad rzeką Klaźmą na 10 lat aresztanckich robót i zesłanie do Wiatki na Syberii a następnie do Omska. Współwięźniami Telesfora byli, m.in.: Kierbedź - stryjeczny brat budowniczego mostu na Wiśle, Narbud, Budkiewicz, Ks. Żmijewski, bracia Brzescy, Siekierzyński, Gromski, Maciejewski, Piechociński, Grandes, Piertaszewski[1].
Gdy w roku 1870 odzyskał wolność na skutek amnestii, odbył tę całą powrotną drogę do kraju piechotą, pozbawiony zupełnie środków pieniężnych[3].
Telesfor pochodził z rodziny o głębokich tradycjach patriotycznych. Jego ojciec, Józef za swoją działalność polityczną został również zesłany na Sybir, gdzie w niedługim czasie zmarł. Telesfor za pracę w dziele odzyskania niepodległości dla Polski został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami przez marszałka Józefa Piłsudkiego, Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Harcerskim. Był ojcem chrzestnym sztandaru organizacji "Sokół". Był również postacią ogólnie znaną i cenioną w przedwojennym Radomsku o czym mogą świadczyć wspomnienia innych znanych radomszczan Tadeusza i Stanisława Różewiczów z lat dzieciństwa[3].
Telesfor Mickiewicz zmarł 26 grudnia 1935 roku w Radomsku. Pochowany został z wielkimi honorami na radomszczańskim cmentarzu starym a jego pogrzeb był manifestem niepodległościowym, na który licznie przybyli wysoko postawieni przedstawiciele władzy i wojska[1][3].
Galeria
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Wywiad z Telesforem Mickiewiczem, "Jednodniówka" z 1934 roku, s. 4-7 (Cyfrowa Biblioteka Narodowa, dostęp 25 września 2008).
- ↑ "Powstanie styczniowe w radomszczańskiem" - Ryszard Szwed.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 http://www.radomszczanska.strefa.pl/arch/4_545/06.htm