Wolna encyklopedia

Telesfor Stanisław Mickiewicz
Weteran Powstania Styczniowego
Podporucznik Podporucznik
Data i miejsce urodzenia 1845
Suwałki koło Wilna, Litwa
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 1935
Radomsko, Polska
Kariera wojskowa
Główne wojny i bitwy Powstanie styczniowe, bitwa pod Kruszyną, liczne walki w oddziałach powstańczych partii Selewicza w Grodzisku, Becka, Orłowskiego, Pawełka, Langiewicza, Czechowa i Zajfera.
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyz Walecznych

Telesfor Stanisław Mickiewicz (ur. 1845 w Suwałkach koło Wilna na Litwie, zm. 26 grudnia 1935 w Radomsku) – weteran powstania styczniowego, syn Józefa i Wicentyny z domu Gedroycz[1][2].

Mając 19 lat wstąpił w oddziały powstańcze. Walczył w szeregach partii: Selewicza w Grodzisku, Becka, Pawełka, Orłowskiego, Langiewicza, Czechowa i Zajfera. Za udział w powstaniu został skazany przez sąd wojenny we Włodzimierzu nad rzeką Klaźmą na 10 lat aresztanckich robót i zesłanie do Wiatki na Syberii a następnie do Omska. Współwięźniami Telesfora byli, m.in.: Kierbedź - stryjeczny brat budowniczego mostu na Wiśle, Narbud, Budkiewicz, Ks. Żmijewski, bracia Brzescy, Siekierzyński, Gromski, Maciejewski, Piechociński, Grandes, Piertaszewski[1].

Gdy w roku 1870 odzyskał wolność na skutek amnestii, odbył tę całą powrotną drogę do kraju piechotą, pozbawiony zupełnie środków pieniężnych[3].

Telesfor pochodził z rodziny o głębokich tradycjach patriotycznych. Jego ojciec, Józef za swoją działalność polityczną został również zesłany na Sybir, gdzie w niedługim czasie zmarł. Telesfor za pracę w dziele odzyskania niepodległości dla Polski został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami przez marszałka Józefa Piłsudkiego, Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Harcerskim. Był ojcem chrzestnym sztandaru organizacji "Sokół". Był również postacią ogólnie znaną i cenioną w przedwojennym Radomsku o czym mogą świadczyć wspomnienia innych znanych radomszczan Tadeusza i Stanisława Różewiczów z lat dzieciństwa[3].

Telesfor Mickiewicz zmarł 26 grudnia 1935 roku w Radomsku. Pochowany został z wielkimi honorami na radomszczańskim cmentarzu starym a jego pogrzeb był manifestem niepodległościowym, na który licznie przybyli wysoko postawieni przedstawiciele władzy i wojska[1][3].

Galeria

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Wywiad z Telesforem Mickiewiczem, "Jednodniówka" z 1934 roku, s. 4-7 (Cyfrowa Biblioteka Narodowa, dostęp 25 września 2008).
  2. "Powstanie styczniowe w radomszczańskiem" - Ryszard Szwed.
  3. 3,0 3,1 3,2 http://www.radomszczanska.strefa.pl/arch/4_545/06.htm
Źródło: „haslo,Telesfor_Mickiewicz