Wolna encyklopedia
Teoria praw własności lub ekonomika praw własności - to jeden z instytucjonalnych nurtów ekonomii neoklasycznej, zainincjowany w latach 70. XX w. przez m.in. Armen A. Alchian i Herbert Demsetz.
Ekonomika praw własności podkreśla znaczenie indywidualnych i transferowalnych praw własności dla efektywnej alokacji zasobów w gospodarce. W teorii praw własności przyjęte jest, że prawa własności pozwalają ograniczyć zakres stosunków niewymiennych w gospodarce, czyli takich, które są niekoordynowane przez rynek, co oznacza, że prawa te są sposobem swoistego uwewnętrzniania efektów zewnętrznych.
Inne nurty instytucjonalne ekonomii neoklasycznej: