Wolna encyklopedia
Terytoria mandatowe - terytoria (kolonie) odebrane po I wojnie światowej Niemcom i Turcji i powierzone, uchwałą Ligi Narodów, do administracji państwom zwycięskiej Ententy: Wielkiej Brytanii, Francji lub Belgii, a także Japonii, Australii i Związkowi Południowej Afryki (ZPA, późniejsza RPA). Państwa te nazywane były mandatariuszami.
Terytoria mandatowe były podzielone na trzy kategorie:
- A - obszary rozwinięte, mogące się szybko usamodzielnić,
- B - obszary słabo rozwinięte, wymagające opieki przez dłuższy czas,
- C - obszary typowo kolonialne - bez najbliższej perspektywy na usamodzielnienie.
Po II wojnie światowej terytoria mandatowe przekształcono w terytoria powiernicze ONZ. Jedynie Afryka Południowo-Zachodnia pozostała formalnie terytorium mandatowym, gdyż Republika Południowej Afryki zaanaketowała ją i nie oddała pod powiernictwo ONZ. Pomimo wielu uchwał Zgromadzenia Ogólnego ONZ RPA nie opuściło tego terytorium aż do roku 1990 - wtedy terytorium to ogłosiło niepodległość i znane jest jako Namibia.
Spis treści |
Terytoria mandatowe
Kategoria A
- Irak (
Wielka Brytania) 10 sierpnia 1920 - 3 października 1932 - Palestyna ( Wielka Brytania) 25 kwietnia 1920 - 14 maja 1948
- Syria (
Francja) 29 września 1923 - 1 stycznia 1943
Kategoria B
- Kamerun Brytyjski ( Wielka Brytania) 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946
- Kamerun Francuski ( Francja) 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946
- Ruanda-Urundi (
Belgia) 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946 - Tanganika ( Wielka Brytania) 20 lipca 1922 - 11 grudnia 1946
- Togo Brytyjskie ( Wielka Brytania) 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946
- Togo Francuskie ( Francja) 20 lipca 1922 - 13 grudnia 1946
.svg){kind=small}
Kategoria C
- Afryka Południowo-Zachodnia (
RPA) 1920-1966 - Mandat Południowego Pacyfiku (
Japonia) 1920 - 18 lipca 1947 - Nauru (
Australia) 17 grudnia 1920 - 1 listopada 1947 - Nowa Gwinea Australijska ( Australia) 17 grudnia 1920 - 8 grudnia 1946
- Samoa Zachodnie (
Nowa Zelandia) 17 grudnia 1920 - 25 stycznia 1947
Zobacz: terytorium zależne.