Wolna encyklopedia

Tlenek glinu właściwie trójtlenek glinu (Al₂O₃) jest to nieorganiczny związek glinu występujący w dwóch polimorficznych odmianach:

• α-Al₂O₃ (korund) jest to postać najtrwalsza, odznaczająca się dużą twardością (9 stopień w skali Mohsa. Temperatura topnienia 2050°C, a wrzenia 3300°C. Dobrze przewodzi ciepło, jest odporna na działanie czynników chemicznych, nierozpuszczalna w kwasach. Powstaje podczas prażenia do 1000°C odmiany γ stosowany do wytwarzania materiałów szlifierskich (szmergiel) i ogniotrwałych.
• γ-Al₂O₃ jest to biały, higroskopijny proszek, nierozpuszczalny w wodzie, a rozpuszczalny w mocnych kwasach. Otrzymywany przez łagodne prażenie wodorotlenku glinu. Ma własności amfoteryczne, z alkaliami tworzy gliniany (np. NaAlO₂). Jest surowcem do otrzymywania metalicznego glinu metodą elektrochemiczną.

Wytwórstwo przemysłowe

Podstawową rudą aluminium, z której uzyskiwany jest tlenek glinu, są boksyty. Tak uzyskany tlenek glinu może posłużyć do produkcji aluminium.

Największym producentem tlenku glinu na świecie jest korporacja Alcoa, dalej Alcan i Rusal. Największymi wytwórcami aluminium są połączone Rio Tinto i Alcan, za nimi Rusal i Alcoa^[1].

Zobacz też:

• proces Bayera
• tlenki

Przypisy