Wolna encyklopedia
| Tlenek miedzi | ||||||||
|
|
||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC): | ||||||||
| Tlenek miedzi(II) | ||||||||
| Wzór sumaryczny | CuO | |||||||
| Masa molowa | 79,5454 g/mol | |||||||
| Wygląd | czarny | |||||||
|
||||||||
| Niebezpieczeństwa | ||||||||
| MSDS | Zewnętrzne dane MSDS | |||||||
| NFPA 704 | ||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||||
Tlenek miedzi(II) (CuO) - nieorganiczny związek chemiczny, tlenek miedzi na II stopniu utlenienia.
W temperaturze pokojowej jest czarnym, drobnokrystalicznym proszkiem nierozpuszczalnym w wodzie, rozpuszcza się jednak w kwasach i w roztworze amoniaku. Otrzymuje się go przez ogrzewanie miedzi na powietrzu. Silnie ogrzewany rozkłada się. Właściwości utleniające CuO wykorzystuje się w analizie związków organicznych.
Otrzymywanie
Tlenek miedzi(II) otrzymuje się przez ogrzewanie na wolnym powietrzu miedzi:
2Cu + O2 → 2CuO
Tlenek miedzi(II) można otrzymać także w reakcji rozkładu termicznego węglanu miedzi:
CuCO3 → CuO + CO2