Wolna encyklopedia
Traktat w Radnot – zawarty w Radnot 6 grudnia 1656 r. w czasie wojny polsko-szwedzkiej. Sygnatariusze układu zobowiązali się do wspólnego ataku na Polskę oraz do podziału ziem I Rzeczypospolitej. Ważną rolę w jego przygotowaniu odegrali polscy arianie. [1]
Sygnatariusze: Szwecja – Karol X Gustaw, Brandenburgia – Fryderyk Wilhelm, Siedmiogród – książę Jerzy II Rakoczy, Ukraina – Bohdan Chmielnicki, Litwa – Bogusław Radziwiłł.
Dotyczy on rozbioru Rzeczypospolitej w którym stronami byli:
- Bogusław Radziwiłł - miał dostać województwo nowogródzkie,
- Karol X Gustaw - miał dostać Prusy Królewskie, Kujawy, północne Mazowsze, Żmudź, Inflanty i Kurlandię,
- Fryderyk Wilhelm Hohenzollern - miał dostać Wielkopolskę,
- Bohdan Chmielnicki - miał dostać Ukrainę po Batoh na zachodzie i aż do Nowogrodu Siewierskiego na północy,
- Jerzy II Rakoczy - pozostałe ziemie Rzeczypospolitej m.in. z Krakowem.
Podział z tego dnia nigdy nie wszedł w życie.
Bibliografia
- Gierowski J. A., Rzeczpospolita w dobie złotej wolności (1648-1763), Kraków 2001 s. 69.
- Podhorodecki L., Sławni hetmani Rzeczypospolitej, Warszawa 1994, s. 458.
- Janusz Tazbir i inni , Sekrety historii Polski - tego nie uczyli nas w szkole , Warszawa 2004 s.200