Wolna encyklopedia

Transformata Z (transformata Laurenta) jest odpowiednikiem transformaty Laplace'a stosowanym do opisu i analizy układów dyskretnych.

Transformatą Z dyskretnej (impulsowej) funkcji czasu f^\ast(t) jest nazywana funkcja

Z[f^\ast(t)] = Z[f(kT)] = F(z)

określona wzorem

F(z) = \sum_{k=0}^{\infty} f(kT) z^{-k},

gdzie: F(z) – transformata oryginału; f(kT) – oryginał dyskretny; k=1, 2, \ldots.

Transformaty Z istnieją dla funkcji dyskretnych, które nie rosną szybciej niż funkcja wykładnicza, np. dla funkcji f(k) = k! lub f(k) = e^{ak^2} (a \not = 0) nie istnieją transformaty Z, ponieważ nie spełniają one powyższego warunku.

Właściwości

Z[af1(kT) + bf2(kT)] = aF1(z) + bF2(z)
Z[f(kT+mT) \cdot 1(kT)] = z^m \left[ F(z) - \sum_{n=0}^{m-1} f(nT) z^{-n} \right]

gdzie m – dowolna dodatnia liczba całkowita; 1(kT)funkcja skokowa.

Z\left[\ \sum_{n=0}^{m-1}\ \right] = \frac{z}{z-1} F(z)
Z[f((k + 1)T) − f(kT)] = (z − 1)F(z) − zf(0)
f_{1}[n] * f_{2}[n]=f_{1}(0)\cdot f_{2}[n]+\cdots+f_{1}[k]\cdot f_{2}[n-k]+\cdots+f_{1}[n] \cdot f_{2}(0)=F_{1}(z) \cdot F_{2}(z)
\lim_{k=0} f(kT) = \lim_{z=\infty} F(z)
\lim_{k=\infty} f(kT) = \lim_{z=1} \frac{z-1}{z} F(z)

Tabela transformat

  x(n) transformata-Z, X(z) obszar zbieżności
1 \delta(n)\, 1\,  z \in \R\,
2 u(n)\,  \frac{1}{1-z^{-1}} |z| > 1\,
3 a^n u(n)\,  \frac{1}{1-a z^{-1}}  |z| > |a|\,
4 n a^n u(n)\,  \frac{az^{-1} }{ (1-a z^{-1})^2 } |z| > |a|\,
5 -a^n u(-n-1)\,  \frac{1}{1-a z^{-1}}  |z| < |a|\,
6 -n a^n u(-n-1)\,  \frac{az^{-1} }{ (1-a z^{-1})^2 }  |z| < |a|\,
7 \cos(\omega_0 n) u(n) \,  \frac{ 1-z^{-1} \cos(\omega_0) }{ 1-2z^{-1}\cos(\omega_0)+ z^{-2} }  |z| >1\,
8 \sin(\omega_0 n) u(n) \,  \frac{ z^{-1} \sin(\omega_0) }{ 1-2z^{-1}\cos(\omega_0)+ z^{-2} }  |z| >1\,
9 a^n \cos(\omega_0 n) u(n) \,  \frac{ 1-a z^{-1} \cos( \omega_0) }{ 1-2az^{-1}\cos(\omega_0)+ a^2 z^{-2} }  |z| > |a|\,
10 a^n \sin(\omega_0 n) u(n) \,  \frac{ az^{-1} \sin(\omega_0) }{ 1-2az^{-1}\cos(\omega_0)+ a^2 z^{-2} }  |z| > |a|\,

Zobacz też

Źródło: „haslo,Transformata_Z