Wolna encyklopedia

Uniwersytety ludowe - zainicjowane przez Mikołaja Fryderyka Seweryna Grundtviga w Danii uniwersytety ludowe podnosiły poziom wiedzy i świadomości młodzieży chłopskiej.

Uniwersytety ludowe połączone były z internatami, kursy trwały najwyżej kilka miesięcy. Nauczano przede wszystkim przedmiotów humanistycznych (głównie historia i język ojczysty) oraz zagadnień związanych z życiem i pracą na wsi. Przyczyniły się do powstania nurtu w literaturze duńskiej zwanego realizmem jutlandzkim.Idea podobnych placówek przyjęła się wkrótce na całym świecie. Pierwszą placówkę w Polsce nazwaną Uniwersytetem Ludowym założył w 1921 roku ks. Antoni Ludwiczak w Dalkach koło Gniezna, (dziś Prymasowski Uniwersytet Ludowy i Towarzystwo Czytelni Ludowych) [1]. Słuchaczem Uniwersytetu Ludowego w Dalkach był w 1923-24 Stanisław Mikołajczyk. W latach 1932-39, znane były uniwersytety prowadzone przez Ignacego Solarza. W 1939 r.było w Polsce 22 placówek prowadzonych przez państwo, Kościół oraz organizacje społeczne.

Przypisy

  1. ↑ ·Jan Sobański,« Działalność pedagogiczna Księdza Antoniego Ludwiczaka w Uniwersytecie Ludowym w Dalkach », Rocznik Muzeum Narodowego Rolnictwa w Szreniawie, tom 19, Poznań 1993, ss. 219-229


Bibliografia

Źródło: „haslo,Uniwersytet_ludowy”