Wolna encyklopedia

Uniwersytet w Karlsruhe (Wyższa Szkoła Techniczna) (niem. Universität Karlsruhe (TH), pełna nazwa: Universität Karlsruhe (Technische Hochschule Fridericiana). Forschungsuniversität) - najstarsza, założona w 1825 niemiecka uczelnia o charakterze technicznym i najstarsza spośród wyższych uczelni w Karlsruhe.

Uczelnia posiada jedenaście wydziałów: matematyki, fizyki, chemii i biologii, nauk humanistycznych i społecznych, architektury, budownictwa i ochrony środowiska, maszynoznawstwa, inżynierii i technologii chemicznej, elektrotechniki i telekomunikacji, informatyki oraz ekonomii.

Dziedziniec honorowy między gmachami rektoratu, starego Wydz. Fizyki i AOC (Starej Chemii Organicznej)

Spis treści

Historia

Uczelnia została założona przez wielkiego księcia Ludwika I 7 października 1825 jako Polytechnikum na wzór École Polytechnique w Paryżu. W 1865 Fryderyk I podwyższył rangę uczelni na Wyższą Szkołę Techniczną, z tego względu od 1902 nosi ona jego imię (Fridericiana). W polskiej literaturze uczelnia w tym okresie jest jednak zwykle określana jako Politechnika w Karlsruhe. W 1888 Heinrich Hertz udowodnił w swojej pracowni (obecnie mieszczącej salę wykładową im. Hertza) istnienie fal elektromagnetycznych. W 1900 uczelnia otrzymała prawo nadawania tytułów doktorskich, a w 1904 przyjęto na studia pierwszą w Niemczech pełnoprawną studentkę.

Główna sala wykładowa Audimax przy Forum

W 1967 Technische Hochschule Fridericiana została mocą ustawy przekształcona w Uniwersytet Karlsruhe, jednak na prośbę senatu uczelni zachowano równolegle starą nazwę. Jednocześnie utworzono wydziały ekonomii i nauk humanistycznych. W lipcu 2005 dodano do nazwy określenie Forschungsuniversität - uniwersytet badawczy.

Znani absolwenci uczelni


Polacy - absolwenci uczelni

Leopold Skulski

Mieczysław Łazarski

Stefan Przanowski

Józef Zawadzki

Wieżowiec wydziału fizyki

Rektorzy

Budynki uczelni

Stara biblioteka uniwersytecka

Uczelnia zajmuje rozległy kampus na terenach położonych na wschód od Zamku, na północ od Kaiserstraße oraz na południe od Hardtwaldu. Pierwszym gmachem uczelni był obecny rektorat, zbudowany przez Heinricha Hübscha, w jego bocznym, później dodanym skrzydle mieści się dawna pracownia Hertza. W końcu XIX wieku powstały dalsze gmachy, w tym Wydziały Architektury, Fizyki i Chemii. Uczelnia przejęła także dawny arsenał, obecnie najstarszy jej budynek. W latach 20. XX wieku powstał stadion z trybuną krytą samonośnym dachem wspornikowym, pierwszym tej wielkości na świecie. Wszystkie wymienione obiekty znajdują się w rejestrze zabytków, podobnie jak stary wieżowiec biblioteki, wzniesiony w latach 60.

Ciekawostki

Linki zewnętrzne