Wolna encyklopedia

Współrzędne: 54°35' N 16°51' EGeografia

Ustka
Panorama miasta
Ustka nocą
Herb Flaga
Herb Ustki Flaga Ustki
Województwo pomorskie
Powiat słupski
Gmina
 - rodzaj
Ustka
miejska
Założono XIII wiek
Prawa miejskie 1935
Burmistrz Jan Olech
Powierzchnia 10,19 km²
Położenie 54° 35' N
16° 51' E
Wysokość ok 3 m n.p.m.
Ludność (2007)
• liczba ludności
• gęstość

16 106
1580,6 os./km²
Strefa numeracyjna
(do 2005)
59
Kod pocztowy 76-270
Tablice rejestracyjne GSL
Położenie na mapie Polski
Ustka
Ustka
Ustka
TERC10
(TERYT)
2212011
SIMC10 0977427
Miasta partnerskie Grafika:Flag of Poland.svg Bielsko-Biała
Grafika:Flag of the Netherlands.svg Enkhuizen
Niemcy Kappeln
Grafika:Flag of Poland.svg Słupsk
Litwa Palanga
Rosja Pionierskij
Urząd miejski3
ul.  ks.kard.St.Wyszyńskiego  3 76-270 Ustka
tel. 59 815-43-03; faks 59 815-29-00
(e-mail)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Ustka (kasz. Ùskô, niem. Stolpmünde) – miasto w Polsce, na północno-zachodnim krańcu województwa pomorskiego, w powiecie słupskim.

Ustka jest położona u ujścia rzeki Słupii do Morza Bałtyckiego. Jest miastem portowym, kąpieliskiem morskim oraz uzdrowiskiem. Miasto graniczy z gminą Ustka.

Spis treści

Geografia

W okresie powojennej polskiej administracji, w latach 1950-1975 należała do województwa koszalińskiego, a w latach 1975-1998 – do województwa słupskiego.

Od 13 lipca 2003 Ustkę i Słupsk łączy porozumienie zwane dwumiastem. Oba miasta są połączone komunikacją kolejową i autobusową.

Według danych z 31 grudnia 2007 1, miasto miało 16 106 mieszkańców. Ma powierzchnię 10,19 km², z czego 46% stanowią lasy, a 11% – użytki rolne. Ustka skupia 0,44% powierzchni powiatu słupskiego oraz 17,6% jego ludności.

W Ustce zlokalizowane jest Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej, będące głównym ośrodkiem szkoleniowym Marynarki Wojennej.

Układ miejski tworzy: 88 ulic, 2 place (Dąbrowskiego, Wolności) oraz 2 trakty (Promenada Nadmorska, Bulwar Portowy). Dodatkowe dzielnice miasta: Grabienko, Mokrzyca, Ustka-Leśniczówka.

Demografia

Historia

Zobacz więcej w osobnych artykułach: historia Ustki, Historia Ustki po II wojnie światowej.

Z umowy słupskich radnych ze Święcami z 1337 pochodzi informacja o istnieniu warowni w miejscu ujścia Słupi. Warownia w Ustce jest grodziskiem "quondam castrum", w umowie jest to miejsce określone jako:

...nec non totum et integrum portum Stolpesmunde dictum, penes aquam stolpensem tam ab una quam alia parte situm...
...jak również cały i niepodzielny port Ustka, położony po obu stronach rzeki Słupi...

Od XIII wieku na tereny te napływali niemieccy kolonizatorzy. Liczba ludności coraz szybciej wzrasta. Kościół w Ustce, która już teraz ma inną nazwę – Stolpmünde, jest budowany z kościołem w Grabnie – w 1356. Zbudowany z drewna kościół pw. św. Mikołaja stał na podwyższeniu, prawdopodobnie w środku starego grodziska słowiańskiego. Był wykorzystywany jako znak nawigacyjny; dzienny i nocny.

Wizytacje szkół przynoszą pierwsze informacje o szkole w Ustce z 28 lipca 1590 i z 1729.

W 1590 wzmiankowano, że mieszkańcy Ustki zajmują się intensywnie także rybołówstwem.

Do portu w Ustce 2 listopada 1626 wkroczyły szwedzkie wojska, rozpoczęła się wojna trzydziestoletnia. Obroty portu spadły. Zmniejszyła się też liczba mieszkańców.

Dodatkowo do klęsk związanych z wojną w 1644 Ustkę strawił pożar; ocalało 15 domów i kościół.

W 1648 traktat pokojowy i dodatkowe uzgodnienia w 1653 przyporządkowały wschodnią część Pomorza Zachodniego, a więc i Ustkę, pod zwierzchnictwo Brandenburgii.

W XVIII wieku nieliczne statki rozładowywane były na redzie.

W 1794 Ustka liczyła około 700 mieszkańców.

Nowa wojna wywołana przez Napoleona powoduje, że "Wielka Armia" zajmuje Pomorze Zachodnie na przełomie 1806/07. Port w Ustce był blokowany.

Budowa kolei (początek XX wieku) wąsko- i szerokotorowej dokonała przyspieszenia w rozwoju gospodarczym portu jak również całego regionu. Liczba ludności Ustki w 1818 wynosi 477 a w 1941 wynosiła 5051.

Pierwsze, wcale niemałe inwestycje infrastruktury wypoczynkowej zostały podjęte przez gminę miejską w 1911. Projekt wzorował się na łazienkach w Sopocie. Od tego czasu jest nieprzerwany przyrost realizacji tych inwestycji.

W 1904 latarnia morska w Ustce emitowała światło białe przerywane. Dodatkowo od 1913 na wschodnim falochronie pracowała syrena przeciwmgłowa.

W 1888 był konsekrowany nowy kościół.

Od września 1939 i od czerwca 1941 obowiązywały na pewien czas obostrzenia dla cywilnego ruchu statków.

Od 1942 była w niewielkim stopniu rozbudowywana stocznia.

W Ustce do połowy 1944 było ok. 230 więźniów.

194] dla Ustki w szczególności (ze względu na port, który dawał możliwość ucieczki przed frontem) rozpoczął się zgromadzeniem dużej liczby uchodźców. Panowała szczególnie ostra zima, brakowało kwater i żywności.

Żołnierze niemieccy skapitulowali po niewielkiej wymianie ognia z oddziałem Armii Czerwonej 9 marca 1945. Została w mieście utworzona komendantura, która utworzyła niemiecką, pomocniczą administrację z niemieckim burmistrzem. Zaczęli zjeżdżać się polscy osiedleńcy. Pierwsza polska władza, Zarząd Miejski, rozpoczął urzędowanie 11 maja 1945.

Od czerwca 1945 były uruchamiane: kolej, poczta, gazownia.

Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela
Latarnia morska

Architektura

Zabytki

Pomniki i miejsca pamięci narodowej

Galeria zdjęć

Panorama
Panorama

Gospodarka

Najwięcej mieszkańców Ustki zatrudnionych jest w sektorze publicznym – opieka zdrowotna, szkoły podstawowe i średniego szczebla, urzędy administracji samorządowej, morskiej i specjalnej oraz jednostki garnizonu wojskowego. Ogółem w sektorze gospodarki narodowej w 2002 pracowało 3.308 osób (w tym administracja publiczna 166 osób, edukacja – 505 osób, ochrona zdrowia i opieka społeczna – 518 osób, pozostała działalność komunalna – 72 osoby, hotele i restauracje – 162 osoby, handel i naprawy 324 osoby, przemysł – 1175)[potrzebne źródło].

Na terenie miasta na koniec 2003 zarejestrowanych było 2122 osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą – głównie zakłady prywatne takie jak sklepy, zakłady produkcyjne, usługowe, rzemieślnicze oraz ośrodki wczasowo-wypoczynkowe, punkty gastronomiczne i handlowe. Ogółem w mieście jest ponad 17.000 miejsc noclegowych. Cały sektor noclegowo-gastronomiczny zatrudnia około 3000 osób z Ustki i okolic.[potrzebne źródło]

Drugą istotną gałęzią gospodarki w Ustce jest rybołówstwo[potrzebne źródło]. Ustecki port jest największym portem rybackim na wybrzeżu polskim[potrzebne źródło]. Na 30 kwietnia 2004 zacumowanych w nim było 117 kutrów i łodzi rybackich. Na terenie miasta zlokalizowane są także firmy branżowo związane z rybołówstwem – zakłady mechaniczne i elektromechaniczne, sieciarnie. Ważnym elementem całego sektora są przetwórnie ryb. W całym sektorze gospodarki morskiej jest zatrudnionych około 3.500 osób z Ustki i okolic[potrzebne źródło]. Dawne duże przedsiębiorstwa państwowe zatrudniające w czasach PRL po kilka tysięcy osób albo zbankrutowały (Stocznia Ustka SA), albo zostały sprywatyzowane. Na terenie dawnej stoczni zlokalizowane są nieduże prywatne spółki branżowo związane z rybołówstwem lub przemysłem okrętowym (prywatna Stocznia Ustka Sp. z o.o. zatrudniająca kilkadziesiąt osób[potrzebne źródło], gdzie budowane są plastikowe łodzie ratunkowe). Działalność ta jest jednak zanikająca i przewiduje się w przyszłości turystyczno-rekreacyjny charakter dawnych terenów przemysłowych. Teren drugiego największego państwowego przedsiębiorstwa PPiUR "Korab" został sprzedany i obecnie działają tam przedsiębiorstwa z branży turystyczno-noclegowej (osiedle deweloperskie przy ul. Na Wydmie), pensjonaty. W innej jego części zlokalizowano pierwszą na polskim wybrzeżu aukcję rybną, sieciarnię (firma duńska) oraz usługi.

Kultura

Najważniejszymi instytucjami kultury w Ustce są:

Dużą rolę odgrywa działalność stowarzyszeń, towarzystw i związków twórczych takich jak:

Cykliczne imprezy kulturalno-rekreacyjne:

Oświata

Szkoły podstawowe:

Gimnazja:

Szkoły ponadgimnazjalne:

Szkoły wyższe:

Towarzystwa oświatowe:

Sport

Kluby sportowe działające w mieście:

Usteccy sportowcy:

Komunikacja

Kolej

Ustka stanowiła niegdyś węzeł kolejowy skąd odchodziły linie kolejowe:

W tej chwili istnieje tylko linia kolejowa Piła Główna – Ustka, pozostałe dwie zostały rozebrane, a na terenie miasta znajdują się dwa czynne przystanki kolejowe: Ustka oraz Mokrzyca (od 10 czerwca 1996 kiedy to włączono Mokrzycę do granic administracyjnych miasta).

Miasta partnerskie

Zobacz też

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Ustka