Wolna encyklopedia

Węże strażackie

Wąż pożarniczy, wąż strażacki - jeden z elementów wodnej armatury pożarniczej. Służy do podawania wody jako środka gaśniczego.

Rozróżniamy:

1. Węże ssawne W-52, W-52, W-75, W-110, W-150,

Są to węże mające wbudowany oplot druciany zapobiegający spłaszczeniu podczas zasysania wody z otwartego zbiornika (np. z rzeki). Służą zazwyczaj do zasysania wody, a także środka pianotwórczego. Nie są przystosowane do pracy z ciśnieniem wyższym niż atmosferyczne. Węże W-25 i W-52 są stosowane zazwyczaj do zasysania środka pianotwórczego za pomocą zasysaczy liniowych i autopomp pożarniczych

Standardowe długości wynoszą:

2. Węże tłoczne W-25, W-52, W-75, W-110, W-150,

Są to węże bez drucianego oplotu, łatwo zwijalne, mające wewnątrz koszulkę z tworzywa (zmniejszający opór podczas tłoczenia wody) Służą do tłoczenia wody, a także wodnych roztworów środka pianotwórczego do miejsca pożaru.

Standardowe długości wynoszą:

Wszystkie węże muszą mieć łączniki umożliwiające podłączenie ich z jednej strony do motopompy (lub autopompy) zaś z drugiej do prądownicy (węże tłoczne) i smoka ssawnego (węże ssawne).

Źródło: „haslo,W%C4%85%C5%BC_po%C5%BCarniczy”