Wolna encyklopedia
| Włodzimierz Nahorny | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 5 listopada 1941 Radzyń Podlaski |
| Instrument | fortepian, saksofon, flet, klarnet |
| Gatunek | jazz, muzyka poważna |
| Zawód | kompozytor, aranżer |
Włodzimierz Nahorny (ur. 5 listopada 1941 w Radzyniu Podlaskim) - polski muzyk jazzowy, pianista, saksofonista, flecista, kompozytor i aranżer.
Spis treści |
Kariera
Nahorny przeszedł wszystkie stopnie muzycznej edukacji uzyskując absolutorium w klasie klarnetu sopockiej PWSM. Już w okresie studiów w 1959 stworzył swój pierwszy kwartet Little Four. Jeszcze w tym samym roku rozpoczął współpracę z zespołem North Coast Combo oraz - jako klarnecista - z zespołem jazzu tradycyjnego Tralabomba Jazz Band. Występował też w orkiestrze Filharmonii Bałtyckiej.
W 1962 wystąpił po raz pierwszy na Jazz Jamboree i to w roli solisty - saksofonisty altowego w big bandzie Jana Tomaszewskiego. Na tej imprezie pojawiał się prawie przez 15 lat (prezentując się w różnych - głównie Andrzeja Trzaskowskiego - zespołach w latach 1962-1977). Autorskie trio zaprezentował w 1965 na festiwalu Jazz nad Odrą. W Wiedniu (1966-1967) uhonorowany został nagrodą otrzymaną z rąk Duke'a Ellingtona. Współpracował z Bim Bomem.
Nahoorny sięgał po rozmaite muzyczne tworzywo: raz komponując balladę "Jej portret", z drugiej strony realizował się w jazzowych zespołach Andrzeja Kurylewicza, Krzysztofa Sadowskiego, Andrzeja Trzaskowskiego, Ptaszyna Wróblewskiego. Bywał też muzykiem rockowej grupy Breakout (nagrał z nimi dwie płyty), towarzyszył wokalistom - Mariannie Wróblewskiej, Łucji Prus, grupie Novi Singers oraz łączył jazz z muzyką klasyczną. Sporym sukcesem stały się jego jazzowe interpretacje cyklu "Mity" Karola Szymanowskiego.
Nahorny jest muzykiem wszechstronnym, zapraszanym do nagrań i koncertów innych twórców (np. orkiestr radiowych, zespołów Kazimierza Jonkisza, Jana Jarczyka, Tomasza Szukalskiego). Swoich sił próbował także jako kompozytor muzyki filmowej i teatralnej. Spod jego pióra wyszły znane tematy jazzowe i popularne piosenki.
Współcześnie nagrał serię płyt "Fantazja Polska" z jazzową interpretacją twórczości Karola Szymanowskiego ("Mity", 1997), Fryderyka Chopina ("Nahorny-Chopin. Fantazja polska", 2000) i Mieczysława Karłowicza ("Nahorny gra Karłowicza", 2000). Obecnie jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku Jazz i Muzyka Estradowa.
23 marca 2003 Opera Bałtycka wystawiła premierę baletu "Fantazja Polska".
Nagrody
- I nagroda solistyczna i zespołowa na Jazz nad Odrą 64
- II nagroda na Konkursie Młodych Muzyków Jazzowych w Wiedniu w 1966
- I nagroda na Festiwalu Jazzowym w Wiedniu 1967
- I nagroda na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1972 i 1973
- Fryderyk 2000 w kategorii Jazzowy Muzyk Roku.
Wybrana dyskografia
- Big Band Jana Tomaszewskiego - Jazz Jamboree '62 (1962) - saksofon altowy
- Andrzejem Trzaskowski Sekstet - Seant (1966) - saksofon altowy
- Andrzej Kurylewicz Quintet - Ten + Eight (1967) - saksofon altowy
- Włodzimierz Nahorny Trio - Heart (1967) - saksofon altowy, piano
- Jazz Studio Orchestra of Polish Radio (1969) - saksofon altowy, flet
- Breakout - Na drugim brzegu tęczy (1969) - saksofon altowy, flet
- Breakout - 70A (1970) - saksofon altowy, flet
- Marianna Wróblewska - Sound of Marianna Wróblewska (1972) - piano
- Koncert Podwójny na 5 Solistów i Orkiestrę (1972)
- Włodzimierz Nahorny - Jej portret (1973)
- Novi Singers - Rien ne va plus (1973) - piano
- Nowe Twarze - Nowe Głosy (1976)
- Marianna Wróblewska - Feelings (1978)
- Marianna Wróblewska - Privilege (1988)
- Włodzimierz Nahorny i Jego Orkiestra - Obejmij Mnie (1991)
- Nahorny, Woliński - Ich Portret (1995)
- Włodzimierz Nahorny - Mity (1997)
- Włodzimierz Nahorny - Fantazja Polska (2000)
- Włodzimierz Nahorny - Śpiewnik Nahornego (2003)