Wolna encyklopedia

Wacław Bojarski (ur. 30 października 1921, zm. 5 czerwca 1943 w Warszawie) – polski poeta czasu wojny należący do pokolenia kolumbów.

W 1939 ukończył liceum humanistyczne Zamoyskiego, w czasie okupacji studiował polonistykę na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Członek organizacji konspiracyjnej Konfederacja Narodu. Wraz z Bronisławem Kopczyńskim zainicjował wydawanie podziemnego miesięcznika kulturalnego "Sztuka i Naród", którego został drugim redaktorem naczelnym w styczniu 1943. Był autorem licznych piosenek wojskowych, artykułów. Pisał pod pseudonimami: Jan Marzec, Wojciech Wierzejewski, Marek Zalewski. W popularnej na Wileńszczyźnie i podczas powstania warszawskiego piosence "Natalia" utrwalił pseudonim swojej narzeczonej i przyszłej żony. Dostał pierwszą nagrodę za liryk prozą pt. "Ranny różą" w konkursie "SiN". W latach 1942-1943 publikował szereg opowiadań (przedrukowanych po wojnie przez "Twórczość" (nr 2/1959)).

25 maja 1943 wraz z Tadeuszem Gajcym i Zdzisławem Stroińskim, składał wieniec pod pomnikiem Kopernika z okazji jego czterechsetnej rocznicy śmierci, podczas czego doszło do strzelaniny z Niemcami, w której Bojarski został ciężko ranny. Wziął ślub na łożu śmierci z "Natalią" – Haliną Marczak. Zmarł 5 czerwca 1943.

Bibliografia

• L. M. Bartelski, Genealogia ocalonych, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1974, s. 308.
• por. T. Szewera, Niech wiatr ją poniesie. Antologia pieśni z lat 1939-1945, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1975, s. 644-645.
• Szkolny Słownik Biograficzny, Kiryk F. i Jureczko A. (red.), Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 1996, s. 52.
• por. Encyklopedyczny Słownik Sławnych Polaków, praca zbiorowa, Borowiec J. (red.), Wyd. Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna i Reklamowo-Handlowa "Adam", Warszawa 1996, s. 30.