Wolna encyklopedia

Wacław IV Luksemburski (ur. 26 lutego 1361, - zm. 16 sierpnia 1419), król rzymsko-niemiecki 1378-1400 (jako Więcesław I) i czeski 1378-1419, książę Luksemburga 1383–1419. Syn Karola IV Luksemburskiego.

Spis treści 1 Elekcja 2 Cele polityki 3 Małżeństwa 4 Bibliografia

Elekcja

Na króla rzymskiego wybrany został za życia swego ojca Karola IV w roku 1376, co wywołało oburzenie elit państwa. Rozrost władzy udzielnych książąt, rosnący partykularyzm i podziały spowodowały upadek władzy centralnej. Wacław IV starał się lawirować między zwalczającymi się nawzajem miastami i wielkimi właścicielami ziemskimi, co zaowocowało utratą zaufania społecznego.

Cele polityki

Podobnie jak ojcu Wacławowi zależało na rozwoju własności wewnątrz własnego rodu, ale brakło mu zdolności i zręczności Karola IV, toteż po śmierci Karola opozycja zaczęła mu grozić detronizacją. Zagrożenie to stało się tym bardziej realne gdy brat stryjeczny króla Jodok z Moraw uwięził go przejściowo (1394). Wreszcie w Oberlahnstein ogłoszono detronizację Wacława jako króla niemieckiego obierając monarchą Ruprechta z Palatynatu.

Małżeństwa

Wacław był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Joanna Bawarska, a drugą Zofia Bawarska. Oba związki, podobnie jak wiele małżeństw innych Luksemburgów, okazały się bezpotomne.

Bibliografia

• Benedykt Zientara "Historia powszechna średniowiecza"
• Tadeusz Manteuffel "Historia Powszechna-Średniowiecze"