Wolna encyklopedia

Wahadło radiestezyjne - jeden z podstawowych przyrządów badawczych radiestety. Wahadło to ma służyć do wykrywania różnego typu źródeł domniemanego promieniowania.

Wahadło radiestezyjne przybiera różne symetryczne kształty, a najczęściej występuje w postaci stożków bądź kul, które są zawieszone na niesprężystym sznurku lub łańcuszku. Większość wahadełek składa się z 10-20 centymetrowej nitki i ciężarka o masie 20-50 gram; nie jest to oczywiście regułą. Nowym użytkownikom wahadełka sugeruje się, aby sami wybrali najlepszy dla siebie model. Nie stosuje się raczej wahadełek stalowych, ze względu na ryzyko działań magnetycznych. ^[1]

Wahadło uniwersalne

Wahadło Uniwersalne opracowane przez radiestetów francuskich (de Belizal'a, Chaumery'ego) i udoskonalone przez polskiego konstruktora sprzętu radiestezyjnego Józefa Baja, stanowi drewniana kula odpowiednio zorientowana w przestrzeni (zaznaczono na niej równik elektromagnetyczny i dwa południki: elektryczny i magnetyczny) zawieszony na metalowym kabłąku.

Ta konstrukcja umożliwia bardzo precyzyjne zaznaczenie na całej powierzchni kuli miejsca emisji lub odbioru każdego rodzaju domniemanego promieniowania radiestezyjnego. Wahadła te są przyrządami radiestezyjnymi, znajdującymi zastosowanie w diagnostyce radiestezyjnej, chromoterapii (leczenie kolorami), pracach badawczych i poszukiwawczych.

Zobacz też

• radiestezja

Przypisy