Wolna encyklopedia

Walther Wilhelm Georg Bothe (ur. 8 stycznia 1891 w Oranienburgu, zm. 8 lutego 1957 w Heidelbergu) – niemiecki fizyk, matematyk, chemik, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1954 r. (współlaureat Max Born).

Biografia

Urodzony w Oranienburgu (niedaleko Berlina), studiował fizykę w okresie 1908-1912 na Uniwersytecie Berlińskim pod kierunkiem Plancka. Doktorat w 1914 r. W okresie I wojny światowej jako jeniec rosyjski spędził 5 lat na Syberii.

Po wojnie współpracownik Hansa Geigera w Physikalisch-Technische Reichsanstalt w Berlinie, gdzie dokonał swoich najistotniejszych odkryć, w szczególności wspólnie z Geigerem stworzył "metodę koincydencji". Zbudowany przez niego w związku z tym obwód elektryczny był jedną z pierwszych w historii realizacją bramki logicznej AND 1924, co miało istotne znaczenie dla późniejszej konstrukcji komputera. Badał też zjawisko Comptona. W 1929 r. wyjaśnił rzeczywistą naturę promieniowania kosmicznego. W 1930 r. wspólnie z H. Beckerem odkrył, że beryl bombardowany cząstkami alfa wysyła przenikliwe promieniowanie, które następnie James Chadwick zinterpretował jako strumień neutronów.

W latach 1930-1932 był profesorem uniwersytetu w Giessen. W 1932 r. został dyrektorem Instytutu Fizyki uniwersytetu w Heidelbergu. W 1934 r. objął stanowisko dyrektora Instytutu Fizyki w Instytucie Badań Medycznych Maksa Plancka. W czasie II wojny światowej prowadził badania naukowe o charakterze wojskowym. Nigdy nie uważał tego za coś niestosownego.

Zawsze uważał się za patriotę Niemiec. Był żonaty z Rosjanką, Barbarą Biełow. Mieli dwoje dzieci. Miał bogate zainteresowania artystyczne: doskonale grał na fortepianie, malował niezłe obrazy (olejne i akwarele). Był bardzo wrażliwy na krytykę.

Publikacje

Linki zewnętrzne

Źródło: „haslo,Walther_Bothe