Wolna encyklopedia

Walther Kossel (ur. 4 stycznia 1888 w Berlinie - zm. 22 maja 1956 w Tybindze) fizykochemik niemiecki, syn Albrechta Kossela. Wyjaśnił mechamizm powstawania charakterystycznego promieniowania rentgenowskiego. Współtwórca (obok G.N. Lewisa) elektronowej teorii wiązań chemicznych.

W latach 1932 – 1945 profesor Politechniki w Gdańsku, od 1947 — uniwersytetu w Tybindze. W 1916 opracował teorię wiązania heteropolarnego (wiązanie jonowe). W 1927 sformułował tzw. kinematyczną teorię krystalizacji. W Gdańsku Kossel zajmował się eksperymentalnym badaniem zjawiska interferencji promieniowania rentgenowskiego oraz szybkich elektronów rozpraszanych na monokryształach. Za swoje osiągnięcia w 1944 roku otrzymał Medal Maxa Plancka najwyższe odznaczenie przyznawane przez Niemieckie Towarzystwo Fizyczne.

Anegdota o profesorze Kosselu:

• Profesor fizyki Walther Kossel był niemieckim wykładowcą. Pewnego razu egzaminował w grupie pięciu Polaków i chyba z sześciu Niemców. Powiedział wtedy: Panowie, gdybyście wy się zjednoczyli, a nie kłócili - Polacy ze swoją zdolnością i Niemcy z pracowitością - zawojowalibyście świat. Ci biedni Niemcy zupełnie zbaranieli.

Źródło:

• Stanisław Mikos, Polacy na politechnice w Gdańsku w latach 1904-1939, PWN, Warszawa 1987, ISBN 83-01-06804-3