Wolna encyklopedia

Warszawska Kasa Przezorności i Pomocy dla Literatów i Dziennikarzy zwana też Kasą Literacką – zawodowa polska organizacja zatwierdzona 14 lutego 1899, działająca do 1953 roku. Powstała dzięki redaktorowi Nowodworskiemu (z Kuriera Warszawskiego) i Libickiemu (z Kuriera Codziennego). Jej pierwszym prezesem został Henryk Sienkiewicz. Do zadań Kasy należało: bronienie interesów pisarzy, pożyczki, zapomogi finansowe, reprezentowanie literatów, organizowanie spotkań autorskich, wieczorów dyskusyjnych czy kulturalnych. Organizacja posiadała także fundusze stypendialne, wyznaczała nagrody, wydawała książki.

Członkami Kasy byli między innymi: Ignacy Baliński, Zdzisław Dębicki, Ignacy Chrzanowski, Jan Gadomski, Henryk Galle, Stanisław Aleksander Kempner, Tadeusz Korzon, Jan Karłowicz, Jan Lorentowicz, I. Matuszewski, Władysław Reymont, Julian Ochorowicz, Julian Święcicki.