Wolna encyklopedia

Dziewczynka w wianku z żywych kwiatów na głowie

Wianek – rodzaj nakrycia głowy (wieńca) upleciony z ziół i kwiatów. Tradycyjnie wianki noszone były przez dziewczęta i niezamężne kobiety, stąd stały się symbolem niewinności. W o kobiecie, zamężnej mówiło się, że "straciła wianek". Zgodnie z polska a także ogólnosłowiańską tradycyją pani młoda oddaje druhnom swój wianek podczas weselnych oczepin.

W dawnych czasach zakonnice chowane były w wiankach. Zielony wieniec składany na grobie to symbol czci oddanej tam pochowanym. Wianek pojawia się też na wielu obrazach o treści religijnej. Biały wianek jest też elementem stroju dziewczynek przystępujących do Pierwszej Komunii.

Wianek zakłada się też do strojów ludowych (np. stroju krakowskim).

Tradycyjnym obyczajem jest puszczanie wianków w Noc Świętojańską (24 czerwca) lub na Jare Święto po topieniu marzanny.

Zobacz też

Źródło: „haslo,Wianek