Wolna encyklopedia

Wikariusz (z łac. vicarius) - zastępca w Kościele katolickim i Kościele ewangelickim:

• wikariusz apostolski - duchowny z uprawnieniami biskupa diecezjalnego zarządzający wikariatem apostolskim, terytorium nie będącym jeszcze diecezją.
• wikariusz generalny - duchowny (biskup pomocniczy lub kapłan) wyznaczony przez biskupa diecezjalnego do pomocy w zarządzaniu całą diecezją.
• wikariusz biskupi - duchowny wyznaczony przez biskupa diecezjalnego dla danego obrządku lub do sprawowania władzy wykonawczej w części diecezji lub w części spraw.
• wikariusz sądowy - duchowny wykonujący w zastępstwie i w imieniu biskupa diecezjalnego pełnię jurysdykcji biskupiej w zakresie sądownictwa kościelnego w diecezji
• wikariusz parafialny (wikary) - ksiądz wyznaczony przez ordynariusza do pomocy proboszczowi w zarządzaniu parafią.
• wikariusz kapitulny - dawniej duchowny, często prałat lub biskup sufragan wyznaczony przez kapitułę katedralną do zarządzania diecezją (funkcja zniesiona po promulgacji Kodeksu Prawa Kanonicznego w 1983);