Wolna encyklopedia

Wilgotność powietrza - zawartość pary wodnej w powietrzu.

Maksymalna wilgotność, czyli maksymalna ilość pary wodnej w określonej ilości powietrza silnie zależy od temperatury powietrza. Im wyższa temperatura powietrza, tym więcej pary wodnej może się w nim znajdować.

Przekroczenie maksymalnej wilgotności (np. w wyniku obniżenia temperatury powietrza) powoduje skraplanie się pary wodnej. Dlatego właśnie powstaje wieczorna (nocna) rosa. Nagrzane w dzień powietrze może zawierać w sobie dużo pary wodnej, gdy przychodzi noc, powietrze ochładza się i spada przez to maksymalna ilość pary wodnej, która może być w nim zawarta. Nadmiar pary wodnej skrapla się, tworząc na powierzchni ziemi kropelki rosy (zobacz: punkt rosy).

Wilgotność charakteryzuje się na różne sposoby. Najpopularniejsze to:

Maksymalna zawartość wody (g/m³) w powietrzu w zależności od jego temperatury

Maksymalna prężność pary (hPa)

E = 6,1078 * 10(T * A) / (T + B)

gdzie T - temperatura w °C

dla temperatur > 0 stopni °C
A = 7,5
B = 237,3
dla temperatur < 0 stopni °C
A = 9,5
B = 265,5

wilgotność bezwzględna (g/m^3) a = 0.8 * (e / (1 + m * t))

wilgotność względna (%) f = e/E*100%

m - współczynnik objętościowego rozszerzania gazów równy 1/273 (0,00366)
e - aktualna prężność pary
E - maksymalna prężność pary
t - temperatura powietrza w °C [1]

Wilgotność względna powietrza 60% oznacza, że powietrze zawiera 60% ilości pary nasyconej, która mogłaby być w nim zawarta w tej temperaturze. Wilgotność 0% oznacza, że w powietrzu nie ma pary wodnej. Powietrze dobrze przybliża gaz doskonały dlatego maksymalna ilość pary może być wyrażona w jednostkach masy, ciśnienia, lub objętości.

Do pomiaru wilgotności powietrza używa się różnego rodzaju psychrometrów i higrometrów z których najprostszym jest higrometr włosowy. Wilgotność wyznacza się też poprzez wyznaczanie punktu rosy.

Przypisy

Zobacz też

pogoda, meteorologia, wilgoć.